X
تبلیغات
سرطان

سرطان

شیمی درمانی



تصویر
سلول سرطانی

دید کلی

مردم از شنیدن واژه شیمی درمانی وحشت دارند و براین باورند که هر فردی که شیمی درمانی می‌شود، به بیماری سرطانی و درمان ناپذیری مبتلاست و بزودی زندگی را وداع خواهد کرد، در حالی که چنین نیست.

تاریخچه

اصول علم شیمی درمانی ، عمدتا در طول سالهای 1935 ـ 1919 برقرار گردید. ولی فقط از این موقع و بخصوص با ظهور سولفونامیدها و آنتی بیوتیکها بود که استفاده از مواد به عنوان محصولات مفید طبی واقعیت یافت. تنها مواد شیمی درمانی که قبل از زمان "پل ارلیش" شناخته شده بود، از گنه برای درمان مالاریا ، اپیکا برای اسهال آمیبی و جیوه برای درمان علائم سفلیس تجاوز نمی‌کرد.

سیر تحولی و رشد

30 سال اول قرن بیستم ، شاهد پیشرفت مواد شیمی درمانی مفیدی بود که در بین آنها ، ترکیبات آلی حاوی فلزات سنگین مانند آرسنیک ، جیوه و آنتیموان ، رنگها و تغییرات چندی در مولکول کینسین بود. این مواد ، پیشرفتهای فوق‌العاده‌ مفیدی را نشان داد، ولی با این حال زیانهایی در برداشت. 30 سال دیگر از قرن بیستم ، شامل دوران بیشترین پیشرفت در زمینه شیمی درمانی است.

برای اولین بار شیمی درمانی بین المللی در سال 1334 (ه.ش.) صورت گرفت. در آن زمان ، تنها یک داروی ضد سرطان وجود داشت، اما امروزه هزاران داروی جدید و موثر کشف شده است و هر ساله نیز افزون بر ده هزار نفر با شیمی درمانی نجات می‌یابند.

عوارض ناشی از شیمی درمانی

تهوع ، استفراغ ، سرکوب مغز استخوان ، اختلالات خونی ، پوستی و متابولیک ، عصبی و گوارشی و عفونی ، ریزش مو ، زخم و عفونت زبان و دهان ، تغییرات و قطع عادت ماهانه در زنان ، اختلال و کاهش اسپرم در مردان.




تصویر
آنزیم هدف سرطان

نحوه استفاده از داروهای ضد سرطان

  • برای سلولهای سرطانی حساس به دارو بکار روند.

  • دارو باید به سلول وخیم برسد.

  • باید تنها در مرحله سیکل سلولی تجویز شود برای آنکه دارو موثر باشد.

  • پیش از ایجاد مقاومت دارویی ، سلول های سرطانی از بین برود.

داروهای مورد مطالعه در شیمی درمانی

خواسته درمان یک بیماری عفونی بدون صدمه زدن به میزبان ، تا حدودی بوسیله آنتی بیوتیکی به نام پنی‌سیلین تا انجام رسیده است. در سالهای اخیر ، سولفونامیدها و سولفونها ، بسیاری از فنلها و مشتقات آنها ، مواد ضد مالاریا ، سورفاکتانها و مهمتر از همه ، آنتی‌بیوتیکها مورد مطالعه قرار گرفتند و برای استفاده در پزشکی معرفی شدند. پیشرفت این داروهای جدید موجب شد که بعضی داروهای قدیمی در رده داروهای کم اهمیت قرار گیرند و یا فقط از نظر تاریخی مورد توجه باشند.

اطلاعات در مورد مواد شیمی درمانی و موارد استعمال آنها می‌تواند بر حسب بیماریها و عفونتهایی که بر ضد آنها مصرف می‌شوند یا بصورت ترکیبات جداگانه یا گروههایی از ترکیبات وابسته بهم رده‌بندی گردند.
+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم اردیبهشت 1390ساعت 1:48  توسط رضا  | 

تومور

نگاه اجمالی

بافتهای بدن به دنبال آسیب یا خسارت دیدن در اثر فرسودگی طبیعی سلولها بطور دائم ترمیم و با سلولهای جدید جایگزین می‌گردند. بنابراین بطور کلی ، رشد و ترمیم بسته به نیازمندیهای بدن بطور دائم روی می‌دهند. اندام‌های خاصی می‌توانند از نظر اندازه بزرگ شوند (هیپرترومی) یا تعداد سلولهایشان را افزایش دهند (هیپرپلازی) و این در صورتی است که کار خواسته شده از آن اندام بیش از ظرفیت آن باشد. تومورها دارای انواع مختلف هستند.



تصویر

تومورهای خوش‌خیم

تومورهای خوش‌خیم به آهستگی و به صورت تصاعدی رشد کرده و به بافتهای دیگر تهاجم نمی‌نمایند. این تومورها روی بافتهای مجاور فشار وارد می‌کنند. ولی رشدشان ممکن است پس از مدتی قطع شود و آنگاه بدون تغییر باقی می‌مانند. سلولهای تومورهای خوش‌خیم معمولا شبیه به سلولهای بافتی که از آن بوجود آمده‌اند می‌باشند. با برداشتن کامل این تومورها با عمل جراحی دیگر عود نمی‌کنند. معمولا طول عمر بیمار را کوتاه نمی‌کنند.

البته وجود تومورهای خوش‌خیم در محلهای خاصی ممکن است کشنده باشد. زیرا ممکن است این تومورها در کار یک اندام حیاتی دخالت نمایند. تومورهای خوش‌خیمی که در مغز بوجود می‌آیند خارج کردن کامل آنها غالبا مشکل یا غیر ممکن است و بنابراین فشار ناشی از این تومورها که در داخل کاسه سر به ساختمانهای مجاور وارد می‌شود ممکن است باعث مرگ گردد.

تومورهای بدخیم

تومورهای بدخیم بطور تصاعدی رشد کرده و اگر جلوی رشدشان گرفته نشود به طرق مختلف باعث مرگ بیماری می‌گردند. این تومورها سریعا رشد کرده و سلولهای تشکیل‌دهنده آنها از سلولهای تومورهای خوش‌خیم کمتر تمایز یافته‌اند. به عبارت دیگر این تومورها تمایل دارند که همانند بافت جنینی که از آن عضو اصلی (قبل از سرطانی شدن) توسعه پیدا کرده باشند. تومورهای بدخیم غالبا به سایر بافتها انتشار یافته و برداشتن موضعی تومور در اطراف خط قطع کردن تومور می‌باشد.


تصویر



انتشار تومورهای بدخیم با تهاجم مستقیم به بافتها مجاور و همچنین با تشکیل تومورهای ثانویه که متاستازها Metastases نامیده می‌شوند. در اندام‌هایی که دور از محل تومور اولیه می‌باشند، صورت می‌گیرد. متاستازها بطور خیلی شایع در غدد لنفاوی ، ریه‌ها ، کبد ، استخوانها ، غدد فوق کلیوی ، کلیه‌ها و مغز یافت می‌شوند. تومورهای اصلی به عنوان رشد اولیه شناخته شده و متاستازها رشدهای ثانویه نامیده می‌شوند.

انتشار تومورها

انتشار لنفاوی

سلولهای تومور در داخل عروق لنفاوی مجاور رشد کرده و از یکدیگر جدا شده و به غدد لنفاوی آن منطقه منتقل می‌شوند، که در آنجا ممکن است رشد ثانویه روی دهد. رشد ثانویه ممکن است در نهایت غده لنفی را نابود ساخته و مجددا به داخل عروق لنفاوی راه یافته و از طریق سیستم لنفاوی به سمت جلو پیشروی می‌نماید.

انتشار عروقی

سلولهای تومور ممکن است به مویرگها یا وریدهای محلی حمله کرده و از طریق جریان خون به سمت جلو حمل شوند. این سلولها در شبکه‌های مویرگی سایر اندامها مستقر شده و آنگاه رشد ثانویه ممکن است صورت گیرد. سلولهای تومور که وارد شاخه‌های ورید باب می‌شوند تمایل به مستقر شدن در کبد دارند.

سلولهایی که وارد وریدهای سیستماتیک می‌شوند تمایل به استقرار در ریه‌ها دارند. به هر حال ، برخی از سلولهای تومور ، از طریق مویرگهای ریوی عبور کرده و ممکن است رشد ثانویه را در سایر بافتها ایجاد کنند. سلولهای بدخیم ناشی از تومورهای اولیه ریه ممکن است به همین طریق وارد گرش خون سیستماتیک شده و رشدهای ثانویه را در بافتها دیگر تشکیل دهند.



تصویر

انتشار توسط مهاجرت

سلولهای تومورهایی که دارای یک پرده سروزی می‌باشند ممکن است از آن جدا شده و روی قسمتهای دیگر آن پرده کاشته شوند. به عنوان مثال ، کارسینوم تخمدان ممکن است به این طریق در سرتاسر حفره صفاق پخش شود. تهاجمات موضعی و انتشار متاستاتیک تومورهای بدخیم ، خارج ساختن کال آنها را فوق‌العاده مشکل می‌سازد. سرعت رشد تومورهای بدخیم بطور قابل توجهی فرق می‌کند. ولی بطور کلی ، هرچه سلولها کمتر تمایز یافته باشند، تومور سریعتر رشد می‌کند.

تومورهای بدخیم ممکن است در ابتدا هیچ علامت کلینیکی نداشته باشند ولی با پیشرفت رشد ، تحلیل رفتن عضلات و آنمی شدید از علائم شایع می‌باشد. مرگ ناشی از تومورهای بدخیم بدلایل مختلفی روی می‌دهد ولی عوارضی از قبیل پنومونی یک دلیل شایع این مرگها می‌باشد. تومورهای داخل مجاری گوارشی با ایجاد انسداد می‌توانند باعث مرگ گردند. و یا ندرتا مرگ در اثر نارسایی کبد به خاطر وجود متاستازها در آن روی می‌دهد. تومورهایی که در مغز قرار دارند معمولا به خاطر اعمال فشار روی مغز باعث مرگ می‌گردد.
+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم اردیبهشت 1390ساعت 1:31  توسط رضا  | 

سلول هاي سرطاني

۱- هر شخص داراي سلول هاي سرطاني در بدن خود است. اين سلولهاي سرطاني در آزمايشهاي استاندارد خود را نشان نمي دهند تا آنکه به مقدار چند ميليارد سلول افزايش يابند. زماني که پزشکان  به اشخاص مبتلا به سرطان اعلام مي کنند که ديگر در بدن آنها سلول سرطاني وجود ندارد، اين حالت فقط بدان معناست که آزمايشها ديگر قادر به رديابي و پيدا کردن سلولهاي سرطاني نيست زيرا آن سلول ها به مقدار قابل رد يابي شدن در بدن  وجود ندارند.

۲ – سلولهاي سرطاني بين شش تا ده مرتبه در دوره زندگي يک انسان پيدا مي شوند. به اعتقاد متخصصان در بدن هر فرد سالم روزانه سه هزار سلول سرطاني توليد مي شود اما سيستم ايمني بدن افراد از توسعه اين سلولها در بدن جلوگيري مي کند.
3 – زماني که سيستم ايمني انسان قوي باشد سلولهاي سرطاني از بين مي روند و از ايجاد تومور سرطاني جلوگيري مي شود.  

۴-  زماني که شخص بيماري سرطان دارد نشانه آنست که وي داراي کاستيهاي تغذيه اي شده است . اين کاستي ممکن است منشاء ژنتيک، محيطي، غذا ها و عواملي در شيوه زندگي باشد.

۵ - براي غلبه بر کاستي هاي متعدد تغذيه اي ، تغيير در رژيم غذايي شامل اضافه کردن بعضي مخلفات غذا  ، سيستم ايمني بدن را تقويت مي کند.

6 – شيمي درماني ضمن آنکه باعث مسموم کردن فوري سلول هاي سرطان است که سريع رشد مي کند، سلول هاي سالم بدن در مغز استخوان و ديواره روده ها و غيره  را که سريع رشد مي کند نيز از بين مي برد و مي تواند سبب ضايعه عضو بدن مثل کبد، کليه ها و قلب و ريه ها و غيره شود.

۷-  پرتوگيري ضمن آنکه سلولهاي سرطاني را نابود مي کند، سلولهاي سالم را نيز مي سوزاند، ضايع مي کند و باعث تخريب آنها مي شود.  
 

8 - درمان اوليه با شيمي درماني و پرتو درماني غالبا اندازه تومور را کاهش مي دهد. بااين وصف شيمي درماني و پرتودرماني درازمدت به نابودي بيشتر تومور منتج نمي شود.

9 - زماني که بدن تحت تاثير مسموميت ناشي از شيمي درماني و پرتودرماني قرار مي گيرد سيستم ايمني در معرض خطر و نابودي واقع مي شود بنابر اين شخص ممکن است مقاومت خود را در برابر انواع مختلف عفونتها و پيچيدگيهاي ناشي از آن از دست بدهد.    

10 - شيمي درماني و پرتو درماني مي تواند باعث جهش ژنتيکي سلولهاي سرطاني گردد و مقاوم و پايدار شود و نابود کردن آن مشکل خواهد شد .جراحي مي تواند باعث گسترش سلول هاي سرطاني به ديگر نقاط بدن شود.   

۱۱-  يک راه موثر مبارزه با سرطان غذا نرساندن به سلولهاي سرطاني است . عدم رساندن مواد غذايي مورد نياز سلول براي جلوگيري از افزايش و چند برابر شدن تعداد سلولها است .   

 سلولهاي سرطاني از چه موادي تغذيه مي شوند؟   

۱۲- قند تغذيه کننده سرطان است. با قطع مصرف قند يک عامل مهم تامين غذا براي سلولهاي سرطاني قطع مي شود . جانشين هاي قند نظير NutraSweet  ، Equal ، Spoonful و غيره با Aspartame ساخته مي شود و زيان آور است. يک جانشين طبيعي بهتر عسل طبیعی و یا انواع شیره ها ( شیره خرما - شیره انگور- شیره کشمش) و یا عسل خرما،  ليکن مقدار مصرف آن بايد بسيار اندک باشد.

۱۳ - نمک سفره داراي افزودني شيميايي است که رنگ آنرا سفيد کند. جانشين بهتر نمک سفره،  نمک حاصل از آب دريا (نمک دریا) است.  

۱۴ – شير باعث مي شود که بدن بخصوص در سيستم گوارش (معده و روده ها ) مخاط درست کند. سرطان از مخاط تغذيه مي کند . با قطع مصرف شير(لبنیات) و جانشين کردن آن با شير سويا سلولهاي سرطاني در برابر بي تغذيگي قرار مي گيرند.  توصیه می شود از شربت بادام و شربت فندق و شربت پسته و شیرگردو استفاده شود( یعنی بادام + عسل+ آب یخ  ۵ دقیقه در دستگاه مخلوط کن ترکیب شود.)

۱۵ - سلولهاي سرطاني در محيط اسيدي مقاوم و پايدار مي شوند. غذاهائی با طبع سرد و یا میوه های ترش و یا رژيم مبتني بر گوشت اسيدي مي شود و  گوشت قرمز همچنين محتوي آنتي بيوتيکهاي دامي ، هورمون هاي رشد و انگل است که تماما بخصوص براي اشخاص مبتلا به سرطان آسيب رسان است . ( بدلیل اینکه در ایران گوشت مرغ  و ماهی نیز محتوی آنتی بیوتیک دامی و همچنین هورمون می باشد این بیماران باید بطور قطع از مصرف فرآورده حیوانی پرهیز کنند. و از پروتئین های گیاهی یعنی حبوبات بصورت پخته و یا جوانه زدن استفاده کنند. )

۱۶ - رژيم با 80% سبزيجات تازه و آب ميوه و بنشن(حبوبات)، دانه هاي نباتي ، آجيل ها و مقداري ميوه بدن را در محيط قليايي قرار مي دهد. از غذاهای پخته شده شامل بنشن حدود ۲۰٪ می تواند به بدن برسد. آنزيم هاي زنده در آب سبزيجات تازه به آساني جذب مي شود و ظرف 15 دقيقه به سطوح سلولي مي رسد تا سلولهاي سالم را رشد کافي دهد و تقويت کند. براي بدست آوردن آنزيم هاي زنده بمنظور ساختن سلول هاي سالم کوشش کنيد آب سبزيجات تازه ( بسياري از سبزيجات از جمله جوانه لوبيا ) مصرف کنيد و دو تا سه مرتبه در روز مقداري سبزيجات خام بخوريد. آنزيم ها در حرارت 40 درجه سانتيگراد از بين مي روند. 

۱۷ - ( خواص آلو: درمان سرطان و قندخون...

 ۱۸ - علاوه بر آن، تمام غذاهای آماده شده ای که در آب پخته شده باشد و از آب آنها استفاده نشود، نیز بیشتر عناصر تغذیه ای لازم برای جلوگیری از سرطان را از دست می دهند. اما این قضیه فقط برای غذاهای آماده شده نیست، بلکه اگر هویج، سیب زمینی، بروکلی، اسفناج، لوبیا سبز و غیره را به این ترتیب بپزید، راه را برای ورود بیماری سرطان باز کرده اید.

۱۹ - از خوردن قهوه ، چاي و شکلات که داراي کافئين زياد است پرهيز کنيد. بهترين نوشيدني آب است. براي جلوگيري از ورود توکسين هاي معروف(مواد سمي ) و فلزات سنگين در آبهاي لوله کشي به بدن ، مصرف آب تصفيه شده يا فيلتر شده  مناسب است . از خوردن آبهاي تقطير شده پرهيز کنيد. و یا می توانید از آب جوشیده شده در سماور برنجی(مس+روی) استفاده کنید. وجود دو یون مس و روی برای تقویت سیستم فرماندهی مغز نیاز است. 

۲۰ - هضم پروتئين گوشت سخت است و نياز به مقدار زيادي آنزيم گوارشي دارد. گوشت هضم نشده که در روده ها باقي بماند فاسد مي شود و مسموميت ايجاد مي کند.

۲۱ - غذاهایی از قبیل، نان سفید، شکر، برنج سفید و دیگر تولیدات آنها، بیشتر عناصر تغذیه ای لازم برای جلوگیری از سرطان را از دست می دهند. یکی از مهم ترین این عناصر، عنصر کروم می باشد. امروزه مشخص شده است که این عنصر نقش ضد سرطانی دارد. کروم در مخمر آبجو، بروکلی، آب انگور ، برنج قهوه ای، تمام غلات،  ذرت،  سیب زمینی و قارچ یافت می شود.

۲۲ - ديواره هاي سلول سرطاني داراي پوشش پروتئين خشن است. با صرفنظر کردن از خوردن گوشت يا کمتر خوردن آن آنزيم بيشتري براي حمله به ديواره هاي پروتئيني سلول سرطان آزاد مي شود و به بدن امکان مي دهد سلول هاي سرطاني را از بين ببرد. 

۲۳ - لیست دیگر غذاهای مضر و زیان آور برای انسان:

 لبنیات صنعتی (ماست.دوغ.شیر.پنیر.کره...) - چای -  قهوه - نسکافه - شیرینجات قنادی( هرچیزی که شکر دارد) - سرخ کردنی - سس های صنعتی - گوجه فرنگی - رب گوجه - بادنجان - ترشیجات با سرکه صنعتی - غذاهای آماده و ساندویچی( سوسیس. کالباس. پیتزا . همبرگر و ... ) - ماکارونی - مرغ و تخم مرغ صنعتی - گوشت زیاد - گوشت گاو و گوساله - ماکروفر شده - نوشابه ها - تنقلات صنعتی(کیک . چیپس . پفک . شکلات . کام  . کیک . کلوچه . بیسکوئیت . ساندیس . سوهان . گز . فرنی  بستنی . کنسروها . کمپوت ... ) - غذای مانده - دخانیات - نوشیدن مایعات همراه غذا - و ...  

 ۲۴-  داروی حصا-آ (   Hesa-A  ) با منشاء طبیعی و بدون عوارض یا عارضه خیلی کم است که در درمان بیماران مبتلا به سرطان مصرف می شود، دارویی است با خواص ضد سرطان، ضد التهاب، قوی و ضد درد و آنتی اکسیدانت و تنظیم کننده سیستم ایمنی بدن.

 

۲۵- سرطان بيماري جسم و  روح  و روان است. داشتن روحيه مثبت و پيکار جو به شخص مبارزه کننده با سرطان کمک مي کند که به بقاي خود ادامه دهد. خشم و عدم بخشش و تند خويي بدن را در برابر محيط پر تنش و ترشرويي قرار مي دهد. بياموزيد که روحيه اي توام با عشق و بخشندگي داشته باشيد. بياموزيد که همواره حالت آرامش و دلي آرام داشته باشيد و از زندگي لذت ببريد.

۲۶-  سلول هاي سرطاني در محيط حاوي اکسيژن توان ماندن ندارند. ورزش روزانه وتنفس عميق باعث مي شود که اکسيژن به لايه هاي سلولي برسد . اکسيژن درماني روش ديگرِي براي از بين بردن سلول هاي سرطاني است.

۲۷-   محیط ناهنجار - صدای ناهنجار - بو و مناظر و کار ناهنجار و هوای آلوده و حتی روابط زناشوئی و عاطفی غیر عادی و ناسالم می تواند از درمان جلوگیری کند.

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم اردیبهشت 1390ساعت 0:34  توسط رضا  | 

زايمان زياد و سرطان

پزوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج  یک تحقیق جدید نشان می دهد افزایش تعداد بارداری ها و زایمان ها در یک زن ، خطر ابتلا به نوع بدخیم سرطان سینه را افزایش می دهد.

 

متخصصین رشته  زنان و زایمان در کشور آمریکا می گویند : زنانی که به تعداد بیشتری وضع حمل می کنند در معرض خطر ابتلا به یک نوع نسبتا غیرمعمول و نادر سرطان سینه هستند که تقریبا مهاجم تر و بدخیم تر از انواع دیگر است و در اصطلاح “triple negative” نامیده می شود.

این پزشکان می گویند زنانی که هیچ وقت بچه دار نشده اند، ۴۰ درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به این سرطان هستند.

دکتر آماندا فیپس، استادیار مطالعاتی بخش علوم بهداشت عمومی در مرکز مطالعات سرطان فرد هاتچینسون  و دستیارانش  به این نتایج دست یافته اند. این پزشکان می گویند عامل بروز این نوع سرطان با انواع دیگر این بیماری متفاوت است.

اصطلاح Triple-negative  در کانسر پستان به تومورهایی اطلاق می شود که از نظر اکسپرشن ER، PRو HER-2 منفی باشند.

این اصطلاح اولین بار در سال ۲۰۰۶ در مقالات پزشکی مطرح شد و از آن پس در حدود ۶۰۰ مقاله در مورد آن چاپ شده است و این موضوع بخاطر پی بردن به اهمیت تومورهای Triple-negative توسط انکولوژیست ها ، پاتولوژیست ها و متخصصین ژنتیک می باشد.

بیماران Triple-negative پیش آگهی نسبتاً بدی دارند و نمی توانند از درمان های اندوکرین یا درمان های موثر بر HER-2 استفاده کنند همچنین آشکار شده است که نوعی زیر گروه ژنتیک کانسر پستان یعنی Basal-like breast cancer ارتباط بسیار نزدیکی با کانسرهای Triple- negative دارد.

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم اردیبهشت 1390ساعت 0:18  توسط رضا  | 

سرطان پستان2

سرطان پستان یکی از مهمترین وشایع‏ترین بیماری‏ها در زنان است و دانستن اطلاعات اساسی در این زمینه برای هر زنی اگرچه دچار این بیماری نیز نباشد به دلیل شایع بودن و مهم‏بودن بیماری لازم است. قابل ذکر است که بیشتر توده‏های پستان سرطانی نیستند و درمان سرطان پستان همیشه به برداشتن پستان منتهی نمی‏شود و در مراحل اولیه بیماری با درمان‏های جدید شانس بهبودی واقعی وجود دارد.

سرطان پستان شایع‏ترین علت مرگ زنان در محدوده سنی ۳۵تا۵۵ سالگی را تشکیل می‏دهد. در هر سال یک تا دو مورد سرطان پستان در هر۱۰۰۰ زن به طور جدید تشخیص داده می‏شود.
 نسج پستان در مجاورت عضلات اطراف پستان قرار دارد شناخت سیستم لنفاوی پستان از لحاظ تشخیصی و درمانی حائز اهمیت می‏باشد. تومورهای پستان می‏توانند از طریق سیستم لنفاوی گسترش یافته و به تمام بدن راه یابند و درحقیقت سیستم لنفاوی راهی برای ارتباط لنف با عروق می‏باشد خون‏رسانی به قسمت‏های داخلی و مرکزی پستان توسط شاخه‏های شریانی انجام می‏شود پستان دارای سیستم عصب دهی نیز می‏باشد.

علائم بیماری‏های پستان:
شایع‏ترین علامت و شکایت‏های بیماری پستان که یک زن را به مشاوره پزشکی ارجاع می‏دهد احساس توده درپستان، ترشح با خونریزی ازنوک پستان و درد پستان می‏باشد و در صورت مشاهده این علائم وتغییرات باید به پزشک مراجعه نمود اگر چه خیلی از این موارد سرطانی نخواهد بود.
علائمی که ممکن است درسرطان پستان ظاهرشوند:
•توده در پستان( شایع‏ترین علامت)
•تغییر در اندازه یا شکل پستان
•به داخل کشیده شدن یا برگشتن نوک پستان‏ها
•قرمزی وجوش در اطراف نوک پستان
•خون‏ریزی یا ترشح از نوک پستان
•کشیده شدن پوست پستان
•تورم و احساس توده در زیر بغل
•وریدهایی واضح روی پستان
•زخم پوست پستان
•علائم تومورهای ثانوی در جاهای دیگر
•تورم بازو
•درد
شایع‏ترین مسائل پستانی در زنان ، بیماری‏های خوش خیم پستان می باشد

طبقه‏بندی بیماری‏های خوش‏خیم پستان:
۱-آنومالی‏های تکامل طبیعی و برگشت آنها
۲- درد، پستانهای توده‏ای

- توده خوش‏خیم غدد شیری

 
۴- پستان (فیبروآدنوم)
۵- کیست‏ها
۶- اکتازی داکت ( ترشح مایع زرد و چسبناک)
۷- هایپرپلازی این تلیال (رشد زیاد سلول‏های پستان)
۸- تومورهای خوش‏خیم دیگر
۹- لیپوم (تومور چربی)
۱۰- پاپیلوم داکت ( ترشح مایع زردوخون)
۱۱- التهاب‏ها وعفونت‏ها
۱۲- تومورها
۱۳- اوریون
۱۴- شیردهی
۱۵- کالاکتوسل (نوعی کیست در بارداری)
۱۶- نکروز چربی
۱۷- بیماری‏های مادرزادی
۱۸- نوک پستان‏های فرورفته
۱۹- پستان‏های اضافی، نوک‏های اضافی پستان
۲۰ – بیماری‏های غیرپستانی
۲۱- مشکلات پوستی وکیست‏های سباسه
۲۲- بیماری‏ها واختلالات قفسه سینه

علت وعوامل ایجاد:
تحقیق در زمینه علل سرطان پستان مهم می‏باشد زیرا با یافتن آنها هم درمان و هم پیشگیری ممکن می‏گردد که منجر به شناسایی زنان در معرض خطر و استراتژی‏های پیشگیری وغربالگری برای کشف زودرس بیماری می‏گردد

 و نتایج بدست آمده قادر است تغییر در فاکتوری‏های محیطی که مسئول ایجاد بیماری شناخته شده‏اند بدهد

 و تحولی در نوع زندگی زنان ایجاد شود که کاهش ریسک ابتلا به بیماری را در آنان باعث میشود.
فاکتورهای خطر:
۱- سابقه سرطان پستان در سمت مقابل
۲- سابقه خانوادگی سرطان پستان (بستگان درجه یک)
۳- نولی پاریته (نداشتن زایمان)
۴- یائسگی بعد از ۵۵ سالگی
۵- بالا بودن سن زایمان  (سن بالاتر از ۳۵ سال)
۶- اختلاف جغرافیایی ( جهان غرب)
۷- اثرات هورمونی
۸- سرطان‏های دیگر
۹- رژیم غذایی ( چربی و گوشت)
۱۰- چاقی
۱۱- الکل
۱۲- بیماریهای خوش‏خیم پستان
۱۳- ویروس‏ها
۱۴- تابش اشعه یونیزان
۱۵- نوع بافت پستانی
۱۶- شخصیت ( مضطرب)
۱۷- مصرف استروژن ( داروهای استروژنی)
۱۸- منارک زودرس ( شروع قاعدگی زودتر از موعد)
۱۹- اولین حاملگی بعد از ۲۵ سالگی
 
کشف اولیه و زودرس سرطان پستان:
توموری که باسایز کوچک تشخیص داده می‏شود بیشتر قابل درمان است و شانس بقای عمر را بالا می‏برد.

باید هرگونه علائم جدید که در پستانهایشان مشاهده می‏کنند در اسرع وقت به پزشک گزارش نمایند.
پیشگیری:
به استفاده از معیارهایی که بتوان فاکتورهای خطر شناخته شده در توسعه و پیشرفت یک بیماری را تغییر داد پیشگیری اولیه اطلاق می‏گردد.

یک شیوه برتر، سعی در پیشگیری از تکامل بیماری است که پیشگیری ثانویه نامیده می‏شود. پیشگیری ثانویه در مورد سرطان پستان عبارت است از غربالگری پستان به منظور کشف و درمان سرطان در اسرع وقت تا خطر انتشار بیماری و مرگ را کاهش دهد.

غربالگری :
غربالگری به این معنی است که درجمعیت زنان سالم، حتی قبل از آن که هرنوع علائمی درپستان تظاهر کند بتوان با انجام آزمایشات و معاینه، تغییرات غیر طبیعی را کشف نمود و تصمیمات لازم را جهت درمان بکار گرفت. روش‏های غربالگری عبارتند از :

۱-ماموگرافی سالانه درزنان ۴۰ ساله ومسن‏تر
۲-معاینه پستان‏ها توسط زنان به صورت ماهیانه ازسن ۲۰سالگی

(بهترین زمان معاینه پس از قاعدگی و پیش از تخمک‏گذاری است یعنی بین پاک شدن  از خونریزی تا۱۴ روز مانده به قاعدگی بعد)
۳-معاینه بالینی پستان توسط پزشک در زنان ۲۰ تا۴۰ ساله، هرسه سال و در زنان مسن‏تر از ۴۰ سال ، هرسال
 
انواع روش‏های درمان
درمان‏های متفاوتی برای سرطان پستان وجود دارد:
- جراحی

پرتو درمانی
- درمان کمکی (هورمون درمانی- شیمی درمانی)
۱- جراحی:

جراحی محافظتی پستان:
درمان قطعی پس از صحبت کردن بیمار با پزشک و در نظر گرفتن یک سری از فاکتورها مثل اندازه توده نسبت به اندازة پستان، محل تومور، مرحله و درجة تومور و تمایل بیمار در پذیرفتن درمانهای اضافی به همراه جراحی مشخص می‏گردد.
اغلب تومورهای کوچک که طی برداشتن قسمتی از بافت پستان خارج می‏شوند اثر قابل توجهی روی ظاهر پستان نمی‏گذارند و جای برش پوستی بر پوست جزئی خواهد بود اما در مورد تومورهای بزرگ بخصوص اگر یک قسمت کامل پستان، برداشته شود ممکن است از دست دادن واضح بافت پستان نمایان شود.

پستان (ماستکتومی):
ماستکتومی به خارج کردن کامل بافت پستان که در برگیرندة پوست روی پستان همراه با نوک پستان و آرئول (هالة اطراف پستان) نیز می‏باشد، اطلاق می‏گردد.

تنها در ماستکتومی زیر پوستی می‏باشد که پوست پستان بدون عیب و به صورت دست نخورده روی پستان در حالی که بافت پستان خارج می‏شود می‏ماند.
۱-ماستکتومی ساده یا کامل: این عمل شامل برداشتن تمام نسج پستان که به طرف زیر بازو کشیده می‏شود و نوک پستان و هاله و پوست اطراف آن می‏باشد.
۲-ماستکتومی نسبتاً وسیع: علاوه بر بافت های پستان که در جریان ماستکتومی ساده برداشته می‏شوند یکی از عضلات جدار قفسة سینه و قسمت‏های کوچک و بزرگ عضلاتی که از زیر بغل می‏گذرند و از دنده‏ها به سمت لبة شانه کشیده می‏شوند، برداشته می‏شوند.
۳-ماستکتومی کاملاً وسیع: علاوه بر ماستکتومی نسبتاً وسیع غدد لنفاوی نیز برداشته می‏شود.

•برداشتن غدد لنفاوی:

در حال حاضر عقیده بر این است که درگیری غدد لنفاوی (یعنی درنمونه برداری از غدد سلول سرطانی مشاهده شود) علامتی بر گسترش بیماری در سراسر بدن می باشد.

 برداشتن جراحی ممکن است که برای بهبود علائم و تسکین آن مفید باشد اما الزاماً اثری در جهت افزایش بهبودی و درمان ندارد.
۲-اشعه درمانی (پرتو درمانی)
پرتو درمانی یا درمان تشعشی اغلب پس از جراحی برای سرطان پستان جهت از بین بردن موضعی سلول‏های سرطانی بکار می‏رود که طی آن اشعه به ناحیه ای از پستان تابیده می‏شود و باعث کاهش خطر عود می‏شود.
۳-درمان کمکی
هدف از این درمان انهدام سلول‏های سرطانی است که از پستان خارج و در نقاط دیگر بدن انتشار یافته‏اند و هدف از درمان کاهش خطر رشد ثانویه در سایر نقاط بدن می‏باشد که به دو روش صورت می‏گیرد.
•هورمون درمانی
•شیمی درمانی
شیمی درمانی:

از داروهای ضد سرطان شیمی درمانی به منظور پیدا کردن و از بین بردن سلول‏های سرطانی در سرتاسر بدن استفاده می شود.

 این داروها اغلب پس از جراحی سرطان در افراد پرخطر که احتمال انتشار سلول‏های سرطانی به خارج از پستان قبل و بعد از تشخیص تومور می‏رود به کار برده می‏شود.

درمان بیشتر در زنان قبل از یائسگی به کار می‏رود بخصوص کسانی‏که تومور مهاجم و یا غدد گرفتار در زیر بغل دارند.
۴- تخریب تخمدان‏ها:
تخریب تخمدانها باعث افزایش بقای عمر در ۳۰% موارد و کاهش عود بیماری در ۳۵% موارد می‏شود.
روش‏های درمان سرطان پستان منتشر شده (متاستاتیک)
مواردی که هورمون درمانی به کار می‏رود:
۱-بیماری مثبت از لحاظ گیرنده استروژن
۲-متاستاز به غدد لنفاوی، پوست، استخوان
۳-بیش از ۲ سال از پایان درمان کمکی گذشته باشد.
۴-پیشرفت بیماری بعد از مصرف داروهای رده اول و دوم شیمی درمانی
انهدام تخمدان در زنان قبل از یائسگی با تاموکسیفن و در زنان یائسه با داروهای دیگر شیمی درمانی انجام می‏شود.
 

اثرات جانبی روش های درمان

•اثرات جانبی جراحی‏های سرطان پوستان:
 به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  معمولاً متعاقب جراحی مشکلات و عوارضی دراطراف ناحیة برش جراحی شامل کوفتگی، عفونت زخم، تورم و عدم بهبود سریع اسکار مشاهده می‏شود.

اگر بیمار حوالی زمان جراحی تحت شیمی درمانی قرار بگیرد معمولاً عفونت زخم تا چندین هفته به طول می‏کشد.
در تمام اشکال ماستکتومی درجاتی از ضعف حرکات شانه وجود دارد که پس از عمل جراحی با ورزش بهبود می‏یابد.

تورم بازو در اثر تجمع مایع لنف جائی که غدد لنفاوی و عروق لنفاوی برداشته می شوند با دچار ضایعه می شوند می‏تواند درد زیادی ایجاد کند و نیاز به درمان دارد

 (این موارد کمتر شایع هستند). گاهی اوقات اختلالاتی در اعصاب دو عضله زیر بازو در جریان جراحی وسیع ایجاد می‏شود که منجر به عدم تعادل و پرش شانه می‏شود.(این موارد نادر است)
 • اثرات جانبی پرتو درمانی:

-نیاز به مراجعات منظم و مکرر به بیمارستان خسارتی برای بیمار محسوب می‏شود و ناراحتی که متعاقب این روند حاصل می‏شود منجر به خستگی مفرط بیمار می‏گردد.
۲-احساس بیماری و حالت تهوع
۳-حساسیت پوستی
۴-تیرگی پوست و خارش وسوزش
۵- سرفه‏های خشک و تنگی نفس
پیشگیری از این عارضه:

 اغلب ایده خوبیست  که برای این بیماران پس از برگشت از بیمارستان استراحتی ترتیب داده شود تا حتی‏الامکان از حالت دستپاچگی و خستگی آنها ممانعت به عمل آید.
• اثرات جانبی شیمی درمانی:
ممکن است بعضی از داروها به سلول‏های سالم بدن نیز صدمه بزنند پس باید. پس از هر دوره درمان فرصتی جهت بازگشت به حالت طبیعی به شخص داده شود که معمولاً این زمان در نظرگرفته میشود.
یک آزمایش خون قبل از هر دوره درمان جهت کنترل سطوح سلولهای سفید خون انجام می شود، تا مقاومت بدن در مقابل عفونت تعیین شود و تحت تاثیر آن قرار نگرفته باشد.
عوارض جانبی دیگر:

خستگی ،تهوع، ریزش موی سر، زخم‏های دهانی ،بی‏اشتهایی، اسهال و با ترکیبی از اینها، توقف قاعدگی ، نازایی
پیشگیری: شستشوی دهان، ضد استفراغ ، کلاه گیس
درمان شیمی درمانی باعث ۲۸% کاهش عود و۱۶% کاهش میزان مرگ سالیانه می‏شود
+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم اردیبهشت 1390ساعت 0:16  توسط رضا  | 

- سرطان دهانه رحم

1- سرطان دهانه رحم چیست ؟
دهانه رحم ، بخش پایینی رحم شماست.سرطان دهانه رحم، کشنده ترین سرطان زنان در بسیاری از کشورهای درحال توسعه است که به راحتی قابل پیشگیری می باشد .تستهای تشخیصی زودرس می توانند تغییرات سلولی اولیه در دهانه رحم شما را تشخیص دهند و جدا کردن و ازبین بردن سلولهای پیش سرطانی می تواند از بروز سرطان دهانه رحم پیشگیری کند.

2- چه عاملی باعث سرطان دهانه رحم می شود ؟
سرطان دهانه رحم توسط گونه ای از ویروسها به نام ویروس پاپیلومای انسانی HPVایجاد می شود. این ویروس با ویروس ایدز و تبخال فرق دارد.انواعی از این ویروس باعث ایجاد زگیلهای ناحیه تناسلی نیز می شود.این ویروس از طریق تماس جنسی منتقل می شود.و البته در کشورهای توسعه یافته دختران 9 تا 26 ساله در مقابل انواع سرطانزای آن واکسینه می شوند.

3-چه تستهایی برای تشخیص زودرس سرطان دهانه رحم وجود دارد ؟
پاپ اسمیرساده ترین و موثرترین تست تشخیصی اولیه برای سرطان دهانه رحم است. برای این کار نمونه سلولی که از دهانه رحم گرفته می شود در آزمایشگاه از نظر وجود سلولهای غیر طبیعی و تغییرات پیش سرطانی،بررسی می شود.نمونه پاپ اسمیر در طی یک معاینه داخلی، بر روی یک لام گرفته می شود.

4- چه کسانی نیاز به انجام پاپ اسمیر دارند ؟
همه زنان ازدواج کرده ،بایدحداقل یک تست پاپ اسمیر داشته باشند. انجام اولین تست ، سه سال پس از اولین نزدیکی پیشنهاد می شود.(در افراد زیر 21 سال)و (در افراد بالای 21 سال هر سال یکبار )
زیرا برای ایجاد تغییرات سلولی در سرویکس زمان زیادی (10-20 سال) نیاز است. و بسیاری از تغییرات اولیه پس از اولین نزدیکی ،بدون درمان خاصی به حالت عادی بر می گردند.

5-هر چند وقت یکبار انجام پاپ اسمیر پیشنهاد می شود ؟
پیش از 30 سالگی ، هر یک تا دوسال یکبار انجام تست پیشنهاد می شود. از 30 سالگی به بالا، هر دو تا سه سال یکبار انجام تست پیشنهاد می شود. البته اگر نتیجه تست شما غیر طبیعی بود، باید در فاصله زمانی کمتری مثلا 6 ماه بعد برای انجام مجدد تست مراجعه کنید.

6-اگر تست پاپ اسمیر من غیر طبیعی بود، چه اقدامی باید انجام دهم ؟
براساس نتیجه پاپ اسمیر، باید برای تکرار پاپ اسمیر ، انجام بیوپسی و یا اقدامات تشخیصی بیشتر مانند کولپوسکوپی مراجعه کنید.

7-کولپوسکوپی چیست ؟
روشی است که توسط متخصص در مطب انجام می شود و از طریق یک وسیله با بزرگنمایی،دهانه رحم شما را می بیند.
اگر نیاز به انجام بیوپسی باشد، پس از انجام بی حسی نمونه های کوچکی از زخم و ضایعات دهانه رحم، گرفته می شود.

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 3:43  توسط رضا  | 

تزریق چربی در پستان ها

تزریق چربی در پستان ها به بیش از یك قرن بر می گردد اما بدلیل اینكه در رادیو لوژیك ( ماموگرافی) تفسیر وتشخیص آن با سرطان سینه اشتباه می شد این روش سالها منبع شده بود .
امروزه متخصصان رادیولوژی به خوبی قادرند تغییرات ایجاد شده در ماموگرافی را پس از تزریق چربی به پستان را از مامو گزافی یك سرطان سینه افتراق دهند . بنابراین استفاده از این روش بجای پروتز ( كه جسم خارجی است ) ‌در حجیم كردن سینه ها از محبوبیت روز افزونی برخوردار شده است .

كاربرد تزریق در بافت پستان در چه مواردی استفاده می شود :
این تكنیك را می توان در موارد بسیار متعددی از نقایص پستان استفاده كرد . از جمله بزرگ كردن حجم پستانهای كوچك ، اصلاح نقایص مادر زادی پستان ، اصلاح چین وچروك های ایجاد شده در پستان های ناشی از سن یا استفاده از پروتز ها و اصلاح حجم پستان پس از خارج كردن پروتز به هر دلیل

ایا سن خاصی دارد ؟
در این روش محدودیت سنی وجود ندارد اما اكثریت موارد خانمهایی هستند بین سنین 25 تا 55 سال كه به دلیل زایمانهای مكرر می خواهند شكل پستانها ظاهر طبیعی تر داشته باشد 0 افزایش حجم پستانها معمولا یك سایز می باشد .

نحوه عمل :
این عمل را می توان با بیحسی موضعی انجام داد . محل مورد نظر برای برداشتن چربی معمولا شكم یا باسن است . چربی ان ناحیه با كانولای خاصی برداشته شده و پس از انجام تكنیك های خاص صاف شدن مواد زائد و ذرات خون و سرم توسط سانتریفوژ چربی صاف شده از طریق سرنگ های كم حجم و كانولهای بسیار ظریف به داخل پستان وعضله تزریق می شود تا قوام مناسبی در پستان ایجاد شود



نتیجه عمل چگونه است ؟
نتایج ایبن جراحی همانند سایر جراحی های انجام شده در جراحی پلاستیك برداشت وتزریق را با اسیب كمتر انجام داد تا چربی بدست آمده بیشتر زنده بماند نتایج بدست امده نیز بهتر است . در اصل این عمل بدلیل اینكه معمولا مقدار زیادی چربی نیاز دارد با یك تیر دو نشان می زند .به این معنی كه مثلا اگر چربی از شكم بیمار برداشت شود وبه پستانها تزریق شود ، علاوه بر حجیم كردن سینه ها ، شكم هم كوچك وصاف خواهد شد .

نكات پس از عمل :
بیمار پس از عمل باید ازشكم بند وسینه بند بمدت چند هفته استفاده كند . وبه راحتی قادر خواهد بود پس از چند ساعت از عمل به فعالیت های روز مره خود برگردد .

چرا این عمل توسط پزشكان پیشنهاد نمی شود ؟
متاسفانه این عمل بدلیل وقت گیر بودن (بین 4-5ساعت ) واینكه اكثر جراحان با این روش ونیز تكنیك انجام آن آشنائی كامل ندارند كمتر پیشنهاد داده می شود . عمل گذاشتن پروتز چون كمتر وقت می برد(1.5-2) بیشتر توصیه می شود در حالیكه روش تزریق چربی كاملا طبیعی وكم عارضه تر از پروتز می باشد.

ماندگاری چربی تزریق شده چقدر است ؟
بسته به مهارت پزشك بین 20%تا 90% چربی تزریق شده می تواند جذب شود وآن بدلیل تكنیك ضعیف پزشك است . همانطور كه قبلا ذكر شد . نحوه برداشت ونحوه تزریق چربی باید به گونه ای باشد كه سلولها ی چربی كمترین آسیب را ببیند وزنده بمانند چون اگر این سلولها پاره شوند ویا آسیب ببیندوقتی تزریق میشوند می میرند وجذب خواهند شد .

پس ازتزریق ، چربی در ناحیه جدید ( بافت پستان ) باید خون رسانی شود تا بتواند زنده بماند بنابراین این عمل یك تكنیك بسیار ظریف وزیبا در آوردن مشكل پستان نیز مستلزم یك ظرافت هنری است .


+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 3:30  توسط رضا  | 

نکاتی در مورد سایز مناسب در پروتز سینه

Breast Implant size

اکثر خانمها یی که جهت بزرگ کردن سینه با پروتز مراجعه می کنند به یکی از دو دسته زیر تعلق دارند :

post partom atrophy 1 . خانمهای میانسال که متعاقب حاملگی و شیر دهی دچار (تحلیل سینه ها بعد از زایمان) شده اند که اغلب معتقدند تنها زمانی که از شکل و ظاهر سینه هایشان راضی بوده اند هنگام حاملگی بوده است.
2.خانمهای جوانتر که سینه هایشان هرگز به طور کامل رشد نکرده است.

1. در بسیاری موارد خانمی که جهت گذاشتن پروتز مراجعه می کند به دنبال سینه ای با اندازه بزرگتر از نرمال است و باید به این افراد تذکر داد که سایز پروتز و وزن آن و احتمال افتادگی سینه (پتوز) در سالهای آینده با هم ارتباطی مستقیم و تصاعدی دارند به این معنا که وقتی برای یک خانم با جثه متوسط ( قد160 تا 170 ) از پروتزهای بالای300cc استفاده شود .

وزن پروتز روی پوست یک فشار ثابت و دائمی برقرار میکند که سبب پایین آمدن سینه ها در طول سالیان خواهد شد و میزان سرعت نزول ارتباط تصاعدی با وزن دارد برای مثال یک پروتز 500ccچهار برابر سریعتر وبیشتر ازیک پروتز 300ccو دو برابریک پروتز 400cc سبب  افتاده گی ونزول سینه ها می گردد.

البته باید توجه داشت که مسئله نزول سینه ها با پروتز سنگین یک مشکل چند بعدی است که تا حد زیادی بستگی به کیفیت پوست و میزان نسج طبیعی و نحوه مراقبت سینه نیز دارد.افراد با پوست های نازک وترک خورده به دلیل حاملگی های متعدد و نسج چربی تحلیل توصیه وتاکید 300cc رفته در این زمینه مستعد تر هستند،در این افراد پروتز کوچکتراز می شود که بعد از عمل پروتز در اغلب موارد از سوتین استفاده گردد و بخصوص هنگام ورزش مخصوصا دویدن ،سینه ها با سوتین مناسب از حرکت بیش از حد به بالا و پایین محافظت شوند.

گرچه روش تصویر برداری کامپیوتری برای پیش بینی نتیجه عمل پروتز سینه وجود دارد اما تحقیقات نشان داده که مناسبترین و واقع بینانه ترین روش همچنان روش سنتی پرو کردن پروتز است .در این روش پروتز با سایزهای مختلف به بیمار ارائه می شود تا در زیر یک پیراهن تنگ شکل تقریبی سینه ها بعد از عمل را ارزیابی کند .ارزش این تست هنگامی رامناسب میداند ولی بیمار بعد از پرو 250cc مشخص می شود که مثلا جراح یک پروتز آن را مناسب برای خود بسیار کوچک می یابد.بدین ترتیب پرو کردن و بحث تفضیلی در مورد سایز از بسیاری سوء تفاهم ها و سورپریز شدن بیمار بعد از عمل جراحی جلوگیری خواهد نمود.

نکته قابل توجه دیگر درمورد سایز ،امکانات تکنیکی جا گذاری پروتز است ،باید توجه داشت مشخص range که برای هر سینه ای بسته به میزان پوست اضافی و آزاد موجود یک را می توان استفاده نمود.

برای مثال در خانمی که هرگز سینه ها تشکیل نشده اند و قفسه سینه کاملا صاف است و 300cc250 یا cc پوست سفت و محکمی دارد شاید نتوان ابتدا به ساکن از پروتز بزرگتر ازاستفاده کرد به دلیل اینکه پوست بیمار تحمل کش آمدن ناگهانی بیش از این را ندارد .

روی دیگر سکه در خانمهای با سینه تحلیل رفته و سابقه بزرگ بودن سینه در هنگام حاملگی است بخصوص وقتی پوست شل وکاملا آزاد است در این افراد سایزهای کوچک پروتز معمولا پاکت سینه را پر نمی کند و به عنوان یک قانون به ازای هر یک سانتی متر که بتوان حجم برای پر کردن سینه لازم است 100cc نوک سینه را به جلو کشید حدود با انگشت به جلو کشید و ازمحل اولیه خود 4c.m این بدان معنا است که اگر بتوان درحالت نوک سینه را دور کردبرای پر کردن این سینه400cc پروتز لازم است.

معنای دیگر آن است که در چنین بیماری وقتی پوست بیش از حد شل و آزاد است بهتر است ابتدا یا همزمان پوست اضافی برداشته شود ( ماستوپکسی یا لیفت سینه ).

به تمام افرادی که تحت عمل جراحی پروتز قرار می گیرند قبل از عمل گفته خواهد شد که نتیجه ای که بلافاصله بعد از هوشیاری از عمل دیده می شود مجموع پروتز اضافه شده به سینه است به اضافه ورم عمل جراحی و این بدان معنا ست که نتیجه نهایی که اغلب 3-1ماه بعد دیده می شود 10تا 15درصد کوچکتر از آنی است که بلافاصله بعد از عمل مشاهده می گردد.

( به معنای همان فنجان خودمان ) است cup متداول ترین روش برای طبقه بندی حجم سینه ( کوچکترین حجم در افرادی که سینه ندارند )
AA ، که از کاپ(سینه های بسیار بزرگ که تا حد ناف و پایین تر )را در بر می گیرد.
 DD در این تقسیم بندی محیط دور قفسه سینه در ناحیه پایین پستان ها نیز باید در نظر گرفته شود.

در یک خانم متوسط با دور قفسه سینه 75 سانتی متراست 100ccمعادل حجم 50تا AA(سایز سوتین 75) کاپ B200 کاپ ccنشانگرA ، وکاپ 500cc c350 و کاپcc 150یک کاپ بالاتر می رود.ccمی توان نتیجه گرفت که هر یک روش اندازه گیری عملی برای منزل این است که با یک متر کاغذی محیط قفسه سینه را در ناحیه زیر پستانها اندازه بگیرید (که معادل همان سایز سوتین شما خواهد بود و معمولا 90-70 سانتی متر است ) و همین اندازه گیری را برای قفسه سینه در ناحیه حداکثر بیرون زده گی نوک سینه مجدد انجام دهید (که معمولا 25-7 سانتی متر cup از اندازه گیری اول بیشتر است)تفاوت این دو اندازه گیری معیارتقریبی شمارا به دست می دهد .

مثلا اگر دور قفسه سینه 80 و دور ناحیه سینه حداکثر 99 باشد c 19=80-99، این 19 سانتی متر اختلاف نشانگرکاپ دی   وقتی تفاوت 15 سانتی متر است کاپB       .  Cو تفاوت 11 سانتی متر کاپ خواهد بود (هر 4 سانتی متر یک کاپ بالا یا پایین می رود) البته برای افراد بسیار بزرگ یا بسیار کوچک این اعداد کمی بیشتر یا کمتر خواهد بود.

در نهایت باید توجه داشت که مسئله سایز مناسب برای پروتز سینه همیشه باید قبل از عمل و به صورت یک تفاهم مشترک بین بیمار و پزشک مشخص شده باشد (با یک احتمال تغییر حین عمل به میزانcc 25+).در انتخاب یک حجم مناسب فاکتورهای متعددی ازجمله قد عرض شانه ها ، وضعیت سینه ها از نظر حجم و افتاده گی و کیفیت پوست ، محل نوک سینه و توقعات بیمار حائز اهمیت هستند .

هدف از انجام عمل پروتز داشتن سینه ای با حجم مناسب و زیباست ولی سایز پروتز باید به گونه ای انتخاب گردد که زیبایی سینه در طول زمان حتی الامکان طولانی تر حفظ شود .پروتزهای بزرگ ممکن است برای کوتاه مدت زیبا بنظر برسند ولی بعد از 3-2 سال با افتاده گی فزاینده روبرو خواهند شد بنابراین تاکید بر سایز مناسب " بجای هر چه بزرگتر " بسیار بجاست .

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 3:24  توسط رضا  | 

نکاتی در مورد جراحی سینه

نکاتی در مورد جراحی سینه
امروزه برای اعضای مختلف بدن اعمال جراحی زیبایی انجام شود در حقیقت از فرق سر ( کشیدن ابرو) تا نوک پا ( جراحی زیبایی شست پا ) در سیطره جراحی پلاستیک قرار دارد .اما برای خانم ها سینه از اهمیت ویژه ای برخوردار است، سینه علاوه بر آنکه در تناسب اندام و تنه نقش کلیدی دارد مهمترین سمبل زنانگی قابل مشاهده یک خانم نیز هست. در حقیقت به لحاظ روان شناختی سینه مظهر باروری -و از این رو زیبایی- یک زن شناخته می شود و این بر خلاف معیار زیبایی امروزه برای شکم ،باسن ،ران ها و… مختص قرن بیست و یکم نیست و ریشه ای بسیار تاریخی دارد .

خانم هایی که به کلینیک جراحی پلاستیک برای جراحی سینه مراجعه می کنند از دید جراح به یکی از چهار گروه زیر تعلق دارند.

1.آنهایی که سینه هایی کوچک ،متقارن و رشد نیافته دارند یا متعاقب حاملگی و شیردهی دچار آتروفی وکوچک شدن سینه شده اند به طوریکه افتاده گی سینه یا وجود ندارد یا خفیف است ، در این افراد اغلب می توان با یک برش کوچک (در زیر سینه یا دور هاله نوک سینه ) پروتز سینه رازیر غده یا زیر عضله سینه ای جاگذاری کرد و مشکل کمبود حجم را جبران نمود . این عمل جراحی برای اکثریت افرادی که به درستی انتخاب شده باشند بسیار رضایت بخش است .

2.خانم هایی که سینه های بزرگ و اغلب همراه افتاده گی دارند این افراد گاهی فقط به دلایل زیبایی
ی برای جراحی مراجعه می کنند ولی اغلب بزرگی سینه ها باعث مشکلات عدیده ای می گردد که زیبا شدن سینه را در این افراد به هدف دوم جراحی تبدیل می کند . دردهای گردن ،شانه ها ، بیماری های پوستی در ناحیه میان دو سینه ، زیر سینه ها ،سخت و گاه غیر ممکن شدن در انتخاب لباس مناسب ، حضور در جمع ، عدم تقارن و کاهش اعتماد به نفس به دلیل بزرگی سینه از دلایل متعددی است که افراد را به جراحی سینه ترغیب می کند .
به ندرت دردناک بودن سینه ها، شرایط پیش سرطانی یا ترس از سرطان خانوادگی را می توان از اندیکاسیون های انجام عمل جراحی سینه برشمرد .

در گذشته جراحی سینه با چنان برش های وسیعی انجام می شد که نتیجه آن را بعضی به سلاخی سینه تشبیه می نمودند.امروزه استفاده از روش عمودی و محدود کردن برش ها به یک برش طولی نتیجه را به حدی بهبود بخشیده که بسیاری از خانم ها حتی با سینه های متوسط نیز راغب شده اند از این فرم درمانی استفاده کنند .

حین کوچک کردن سینه ها اغلب افتاده گی نوک سینه نیز با جابجا کردن محل آن به جایگاه ایده آل درمان می شود . نوک سینه در حالت ایده ال 22-18 سانتی متر از فرورفتگی بالای جناق سینه و در محاذات خط زیر سینه یا 2-1 سانتی متر بالاتر از آن قرار می گیرد .
برش جراحی بعد از یکسال معمولا در حد یک خط ظریف قابل مشاهده خواهد بود اما کیفیت محل برش تا حدی به ژنتیک فرد و رنگ پوست وابسته است و ممکن است به درمان های موضعی ، لیزر ، چسب سیلیکون ، استروئید نیاز داشته باشد و توصیه میشود برای 6 ماه بعد از عمل بیمار حداقل ماهی
یک بار به جراح خود مراجعه نماید .

3.خانم هایی که از حجم و اندازه سینه خود راضی هستند ولی افتاده گی سینه یا نوک سینه دارند، در این افراد سینه تا وقتی داخل سوتین قرار دارد همه چیز خوب بنظر می رسد،اندام مناسب است و این افراد نیازی به پروتز سینه ندارند ، اغلب از سینه بزرگ خوششان نمی آید و تمایلی به کوچک کردن سینه نیز ندارند چون سایز فعلی سوتین خود را می پسندند .

این خانم ها بهترین کاندیدا برای لیفت سینه یا ماستوپکسی محسوب میگردند همانطور که گفته شد جراحی به روش عمودی با حداقل برش در این افراد نتایج اغلب راضی کننده ای بدست می دهد که با روش های قدیمی مثل برش لنگر کشتی دست نیافتنی بود.
باید توجه داشت این خانم ها بر خلاف گروه قبلی صرفا به دلائل زیبایی به جراح مراجعه مینمایند و کیفیت برش جراحی
برایشان بسیار مهم است و توصیه می شود در انتخاب جراح مجرب حداکثر دقت را بنمایند.

گروه اندکی از این افراد جهت سفت شدن سینه اقدام به جراحی می نمایند در این مورد باید اذعان داشت که سفتی بعد از جراحی سینه اغلب با کاهش ورم عمل ظرف 12-6 ماه کاهش می یابد که این یک نکته مثبت است اما اگر فرد به دنبال سفتی غیر طبیعی سینه باشد باید با جراح خود در مورد پروتز صحبت کند به دلیل این که سینه طبیعی تقریبا همیشه نرم تر از پروتز است .
در گذشته این عمل جراحی با تاکید بر برداشتن پوست بیشتر انجام می شد حال آنکه امروزه جابجایی نسج سینه با روشهای گوناگون (فلپ یا بخیه ) به سمت بالا مورد نظر است و پایداری نتیجه عمل را
. Paranchymal concept طولانی تر می کند
.
4.خانم هایی که افتاده گی قابل توجه و گاه شدید سینه دارند و در عین حال حجم سینه فعلی شان متناسب با اندامشان نیست و کوچکتر از حجم ایده ال است . این افراد اغلب کاندیدای مناسب برای لیفت ساده سینه نیستند چون کاهش حجم بعد از جراحی بیشتر نمود پیدا می کند در عین حال استفاده از پروتز ساده هم برای این افراد مناسب نیست زیرا پروتز در محل بسیار پایین تر از موضع ایده ال قرار می گیرد
از طرفی باید توجه داشت که انجام همزمان لیفت و پروتز سینه در یک عمل جراحی اقدامی بالقوه خطرناک به لحاظ کیفیت برش نهایی خواهد بود در عمل لیفت پوست سینه برداشته می شود و در عمل پروتز همان پوست تحت کشش قرار می گیرد و در حقیقت این دو عمل جراحی بر ضد هم عمل می کنند پس لازم است از پروتز کوچکتر استفاده شود و لیفت هم با حداقل کشیدن پوست انجام پذیرد . کلا این عمل جراحی ( لیفت و پروتز ) برای بیماری مناسب است که توقعات واقعی داشته باشد ، از محدودیت های عمل آگاه باشد و در انجام دستورات بعد از عمل منظم و دقیق باشد و بتواند جراح را در هنگام بروز عوارض احتمالی همراهی کند در یک کلام بیمار خوبی باشد .


در مورد تمامی بیماران کاندید جراحی سینه در چهار گروه فوق نکات مشترکی وجود دارد که حائز اهمیت است

1. سلامتی عمومی این افراد باید در حد قابل قبول و خوب باشد . عمل جراحی سینه برای فردی که مشکلات زمینه ای مانند قلبی ، ریوی ، کبدی ، کلیوی ، عصبی –روانی ، رماتیسمال وغیره دارد اگر این مشکلات بررسی و کنترل نشده اند می تواند خطرناک باشد بهتر است در صورت وجود بیماری قبل از مراجعه به جراح با پزشک مربوطه در مورد تمایل به جراحی سینه مشورت کنید

2. در افراد بالای 35 سال و در صورت وجود سابقه فامیلی یا شخصی در سن پایین تر بهتر است قبل از عمل ماموگرافی و یا سونوگرافی سینه انجام پذیرد .

، قرص ضد بارداری در فاصله 2 هفته قبل تا 2 هفته بعد از عمل سینه E 3. آسپرین، آس آ ، ویتامین
مشکل آفرین خواهد بود (خطر خونریزی دارد)

4. استعمال هر نوع دخانیات روی کیفیت زخم اثر منفی دارد که از بدشکل شدن برش ها تا نکروز
(سیاه شده گی) پوست متغیر است بسته به میزان مصرف دز دو تا سه هفته قبل از عمل باید سیگار به کلی قطع گردد.

5. به افراد زیر توصیه می شود عمل جراحی زیبایی سینه نکنند یا در مورد ان بیشتر فکر کنند
.اگر از فرم و شکل و اندازه سینه خود راضی هستید a
اگر به اصرار دیگری ( همسر ، دوست ...) می خواهید عمل کنید .b
. اگر به خاطر مشکلات روحی و احیانا جهت تخفیف مشکلات خانوادگی می خواهید عمل کنید c
. اگر بسیار کمال گرا ، زود رنج ، ریزبین و عجول هستید ، وقت کمی دارید مثلا در کمتر از 14-10 d
روز از تاریخ عمل باید مسافرت مهمی داشته باشید

انجام میشود یعنی بیمار صبح به کلینیک مراجعه 6. جراحی پروتز اکثرا" به صورت سرپایی
می کند و بعد از عمل جراحی معمولا بعد از ظهر به منزل باز می گردد در مورد ماستوپکسی (لیفت) حدود 50% موارد نیاز به یک شب بستری وجود دارد در مورد لیفت / پروتز و مامو پلاستی
(کوچک کردن سینه بالای 400-300 گرم ) تقریبا 90% بیماران به یک شب بستری نیاز دارند و وجود همراه الزامی نیست

7. در یک هفته اول بعد از عمل جراحی حرکات بازوها و تنه نباید شدید و ناگهانی باشد اما محدودیت حرکت وجود ندارد و شما می توانید راه بروید و کارهای روزمره را به آرامی انجام دهید و البته استراحت کافی بسیار لازم است.

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 3:22  توسط رضا  | 

بازسازی پستان در بیماران مبتلا به سرطان

یکی از انواع سرطان در انسان سرطان پستان است. برای درمان این نوع سرطان گاهی پزشک مجبور میشود که تمام پستان را با عمل جراحی بردارد. برداشت پستان در بعضی از بیماران باعث بروز جنبه های احساسی در زمینه نداشتن این عضو میشود.

برای جلوگیری از این عوارض روشهای جدید درمانی ابداع شده است بطوریکه بجای برداشت تمام پستان فقط بخشی از آن که مبتلا به سرطان است برداشته میشود و برای تکمیل درمان از پرتودرمانی کمک گرفته میشود و بخش باقیمانده پستان تحت پرتودرمانی قرار میگیرد.به این روش "جراحی به روش حفظ پستان" گفته میشود. با تکنیکهای خاص جراحی بخش باقیمانده پستان تا حد امکان شبیه پستان مقابل شکل داده میشود.

در حال حاضر در بسیاری از کشورهای پیشرفته جراحی سرطان پستان عمدتا به روش حفظ پستان میباشد ولی این روش هنوز در کشور ما رایج نشده است. البته موارد زیادی از سرطان پستان هم هستند که نمیتوان آنها را به روش حفظ پستان درمان کرد و پزشک مجبور است تمام پستان را بردارد. این حالت در انواع پیشرفته تر سرطان پستان کاربرد دارد. البته مشاوره با خود بیمار و ترجیح وی نسبت به انتخاب روش جراحی نیز در تعیین روش جراحی دخیل است.

در بیمارانی که تمام پستان آنها برداشت شده است روشهایی وجود دارد که میتوان پستان را بازسازی کرد. هدف از ترمیم پستان، ساختن پستانی جدید و تا حد امکان شبیه به پستان طرف مقابل می باشد.
عمل ترمیم پستان ممکن است در همان زمان عمل جراحی برداشت پستان و یا چند ماه بعد در عمل جراحی جداگانه ای انجام شود. ترجیح اینجانب و بسیاری از پزشکان بر روش دوم است.

سه روش برای ترمیم پستان وجود دارد:
الف.استفاده از پستان مصنوعی
ب.استفاده از پستان مصنوعی همراه با بافت هایی از بدن خود فرد
ج.استفاده از بافت های بدن فرد به تنهایی

ترمیم پستان با استفاده از پستان مصنوعی
انواع پستان مصنوعی در بیمارانی کاربرد دارد که نمی توانند از بافت های طبیعی بدن خود استفاده نمایند یا کسانی که نمی خواهند اثر بخیه در جای دیگری از بدن آنها یعنی در محلی که قرار است از آنجا بافت برداری صورت گیرد، بوجود آید. این روش در بیمارانی که پرتو درمانی روی قفسه سینه داشته اند روش مناسبی نمی باشد زیرا پوست خاصیت ارتجاعی خود را از دست داده است.

ترمیم پستان با استفاده از کاشت پستان مصنوعی در خانم هایی که پستان های کوچکتری دارند، مناسبتر است. زیر ا در پستان های بزرگ به سختی می توان فضای درون پستان را پس از عمل جراحی با پستان مصنوعی به تنهایی پر کرد.

ترمیم پستان به روش استفاده از پستان مصنوعی همراه با بافت هایی از بدن
پستان مصنوعی همیشه به تنهایی برای ایجاد برآمدگی پستان کفایت نمی کند. به ویژه اگر روی قفسه سینه به اندازه کافی پوست وجود نداشته باشد. در این حالت بافت سالمی از محل دیگری در بدن شما می تواند برای پوشش این قسمت استفاده شود.

بافت استفاده شده معمولا لایه ای از پوست و عضله قسمت خلفی قفسه سینه می باشد. این عضله در حالی که عروق به آن متصل هستند از عقب به جلو آورده می شود تا فضای خالی حاصل از برداشت پستان پر شود. پستان مصنوعی در زیر این عضله قرار می گیرد.

ترمیم پستان فقط با استفاده از بافت های بدن
یکی از فواید این روش ترمیم این است که پستان ترمیم یافته طبیعی تر به نظر می رسد. دو نوع ترمیم با استفاده از بافت های طبیعی بدن شامل ترمیم با استفاده از عضله صاف شکم و ترمیم با استفاده از عضله پشت قفسه سینه وجود دارد.
در روش استفاده از عضله صاف شکمی، پوست ، عضله و بافت چربی از قسمت پایینی شکم به سینه منتقل می شود تا پستانی جدید ایجاد شود.

در خانم های دارای پستان های کوچک روش استفاده از عضله پشت قفسه سینه به عنوان یک جایگزین مطرح می باشد. تکه بزرگی از پوست، عضله و بافت چربی جهت بازسازی و ترمیم پستان جدید مورد نیاز است.

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 3:21  توسط رضا  | 

آیا موبایل موجب سرطان بیضه و ناباروری مردان می شود؟

همراه با ابداع و همگانی شدن هر تکنولوژی جدیدی، همواره نگرانی هایی هم دربارۀ اثرات سوء این وسایل جدید بر سلامتی انسان مطرح می گردد. مایکروفرها، فلیورها و گوشی های موبایل نیز از ابتدای ورود به بازار همیشه در معرض این اتهام بوده اند.محققین و دانشمندان نیز بیکار ننشسته و از همان آغاز به بررسی علمی و اپیدمیولوژیک افراد و جوامعی پرداخته اند که از این تکنولوژیهای جدید استفاده می کنند.یکی از مشکلات جدی بر سر راه این مطالعات ، همین جدید بودن آنهاست به طوری که هنوز کمتر از دو دهه از همگانی شدن موبایل می گذرد و لذا زمان برای قضاوت درمورد اثرات دراز مدت این وسیله هنوز زود است.

اگر به جستجوی رابطۀ سرطان با موبایل در سایتهای معتبر مقالات پزشکی بپردازید، خواهید دید که اغلب مقالات به بررسی رابطۀ موبایل با سرطان مغز و غدد بزاقی پاروتید و بدخیمی های کودکان پرداخته اند. اما در سالهای اخیر موبایل در معرض دو اتهام جدید نیز قرار گرفته است: یکی ایجاد سرطان بیضه و دیگری ایجاد ناباروری در مردان.اتهام اول هنگامی تقویت شد که در مطالعات اپیدمیولوژیک مشاهده گردید که سرطان بیضه در بیضۀ راست اندکی شایعتر از بیضۀ چپ است و چون اغلب افراد جامعه راست دست هستند و موبایل را در جیب راست شلوار یا کیف موبایل را در سمت راست کمربند خود جای می دهند ، عده ای به این فکر افتادند که شاید موبایل در این افزایش شیوع نقش داشته باشد.

 اتهام دوم زمانی مطرح شد که مطالعات اپیدمیولوژیک نشان دادند که ناباروری در جمعیت مردان اکثر جوامع رو به افزایش و متوسط تعداد اسپرم در واحد حجم مایع منی در مردان دنیا رو به کاهش است و طبیعی است که در چنین موقعیتی تکنولوژیهای جدید زندگی امروزی و ازجمله امواج رادیوفرکونسی(مثل امواج موبایل و پارازیتهای ماهواره ای) را یکی از متهمین ردیف اول بدانند.
در اینجا به بررسی صحت وسقم این دو اتهام در کتب و مجلات معتبر پزشکی می پردازم.

سرطان بیضه و موبایل
به طور کلی شانس ابتلای یک مرد به سرطان بیضه در طول عمر 2/. درصد(یعنی یکی از هر 500 نفر) است. اوج شیوع این سرطان در 20 تا 40 سالگی است و یکی از شایعترین سرطانها در مردان جوان است.
در مورد ارتباط موبایل با سرطان بیضه مطالعات معتبر اندکی وجود دارد.اگرچه برخی از این مطالعات، موبایل را در ایجاد انواعی از سرطان بیضه به ویژه سمینوم مقصر دانسته اند اما در مجموع ،اکثر مقالات معتبر وجود چنین رابطه ای را نشان نداده و خاطرنشان کرده اند که برای قضاوت در این زمینه نیاز به مطالعات بیشتر و زمان طولانی تری است. به نظر می رسد شیوع بیشتر سرطان بیضه در سمت راست نیز ارتباطی با محل موبایل نداشته و بیشتر به علت شیوع بیشتر بیضۀ نزول نکرده در سمت راست است که یکی از ریسک فاکتورهای ابتلا به سرطان بیضه است.

ناباروری مردان و موبایل
برخلاف سرطان بیضه، در مورد نقش موبایل در ایجاد عقیمی در مردان مطالعات بیشتری انجام شده و چنین ارتباطی نیز اثبات شده تر است.در دو مطالعۀ معتبر که در هند انجام شده و نتایج آن در سال گذشته(2010) منتشر شده است،دیده شد که در موشهای نری که به مدت 35 روز، روزی دو ونیم ساعت در مجاورت امواج موبایل از فاصلۀ نزدیک قرار گرفتند، تعداد اسپرم به طور قابل توجهی پایینتر آمد.
+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 3:18  توسط رضا  | 

سرطان سینه

اپیدمیولوژی

سرطان پستان یک مسألة مهم اپیدمیولوژیک با گسترش جهانی است. میزان شیوع در زنان آسیایی در مقایسه با امریکا و اروپای غربی به حدود تا ی رسد. همچنین زنان ساکن کشورهای صنعتی در مقایسه با سایرین، ریسک ابتلای بالاتری دارند که البته کشور ژاپن در این میان یک استثناء است. تشخیص کنسر پستان یکی از ناخوشایندترین وقایعی است که ممکنست در طول زندگی یک زن رخ دهد. اما سعی کنید بجای آنکه اجازه دهید بیماری و استرس بر شما غلبه کند، خود برآن مسلط شوید. بنابر اظهارات پزشکان، ترس از سرطان پستان یک واکنش طبیعی و همه گیر است که شاید بخشی از آن به افزایش آگاهی عمومی دربارة این بیماری برمی گردد. ضمن آنکه این مبتلایان به جز بعد فیزیکی، با تأثیرات روحی ناشی از سرطان پستان نیز دست به گریبانند.

علل :

در این بیماری، تکثیر بدخیم سلول های اپیتلیالی پوشانندة مجاری یا لبولهای پستان رخ می دهد. مانند تمام بدخیمی های اپیتلیالی، میزان بروز سرطان پستان نیز با افزایش سن تدریجاً بالا رفته، ولی از سن قطع قاعدگی شیب این منحنی کاهش می یابد. سن شروع قاعدگی، اولین بارداری و نیز یائسگی، سه تاریخ مهم تأثیر گذار بر وقوع کنسر پستان در زنان هستند. بدین ترتیب که سن پایین تر شروع قاعدگی، سن بالاتر اولین بارداری و همچنین سن بالاتر بروز یائسگی، ریسک ابتلا را افزایش می دهند که این موارد نشانگر وابستگی این سرطان به هورمون های جنسی است.  زنانی که سن شروع قاعدگی آنها ۱۶ سالگی بوده است، حدود ۶۰-۵۰% افرادیکه در سن ۱۲ سالگی قاعده شده اند بـه سرطان پستان مبتلا میشوند.

به همین ترتیب، این ریسک در زنانی که سن قطع قاعدگی آنان ۱۰ سال زودتر از متوسط سن طبیعی آن ( ۵۲ سالگی ) است، به ۳۵% سایرین می رسد یا در زنانی که به واسطة عمل جراحی برداشتن تخمدان ها دچار قطع قاعدگی زودرس شده اند، ریسک سرطان پستان یک سوم مواردی است که منوپاز طبیعی در آنان، در سن ۵۰ سالگی یا بیشتر رخ می دهد. همچنین افرادی که اولین بارداری خود را در سن زیر ۲۰ تجربه کرده اند، نسبت به زنان نولی پار، ۴۰-۳۰% کمتر ریسک ابتلا به سرطان پستان دارند. علت این امر، قرارگیری مداوم در معرض استروژن داخلی در غیاب غلظت کافی پروژسترون است. بنابراین، طول دورة قاعدگی و به ویژه آن بخش از این دوره که پیش از اولین بارداری طی می شود، از عوامل مؤثر بر ایجاد سرطان پستان هستند. این فاکتور می تواند مسؤول ۸۰-۷۰% علت تفاوت در میزان وقوع سرطان پستان بین ملیت های مختلف باشد. برای مثال، مبتلایان به  سرطان پستان در ایران نسبت به این بیماران در کشورهای غربی الگوهای متفاوتی دارند. میانگین سنی این بیماران در کشور ما کمتر از سایرین گزارش شده است. براساس مطالعات متعدد، وجود سابقة خانوادگی سرطان پستان و وضعیت ازدواج فرد، دو عامل مهم تأثیر گذار در بیماران ایرانی بوده اند. سهم بیشتر مبتلایان جوان در ایران می تواند تا حد زیادی به دلیل ساختار جوان جمعیت کشور ما توجیه شود. همچنین دو عامل قاعدگی در سن بالاتر و اولین بارداری در سن پایین تر، عوامل حفاظتی مهم در برابر ابتلا در سنین بالاتر هستند. بنابراین در حضور این دو فاکتور، شیوع این سرطان به سمت سنین پایین تر گرایش می یابد. در این بین بخصوص زمان اولین حاملگی فول ترم، مهمترین عامل حفاظت کننده است. براساس نتایج تحقیقات، زایمان نکردن ریسک سرطان پستان را در سن پایین تر کاهش داده و بالعکس موجب افزایش ریسک آن در سنین بالاتر می شود. تفاوتهای جغرافیایی موجود در میزان بروز و مرگ و میر ناشی از سرطان پستان نشان داده اند که ریسک فاکتورهای این بیماری در نواحی مختلف متفاوت بوده و برای ابتلا بـه سرطان پستان، عمـدتاً فاکتورهای محیطی نسبت به فاکتورهای ژنتیکی قوی تر عمل می کنند.
 

سایر علل :

- عوامل وراثتی:

نقش فاکتورهای ارثی و ژنتیکی به عنوان عوامل مستعد کننده در ابتلا به سرطان پستان تأیید شده است. یک سوم از کل مبتلایان، دارای سابقة مثبت وقوع کنسر پستان در یک نفر یا تعداد بیشتری از وابستگان درجة اول یا دوم خود هستند. در افرادی که خواهر یا مادر مبتلا به کنسر پستان داشته اند، ریسک ابتلا ۴ برابر است. اما این بدین معنی نیست که در صورت سابقة ابتلای مادر یا خویشاوند درجة یک، شما هم حتماً مبتلا خواهید شد. سرطان پستان ناشی از ژن های دخیل در این بیماری و فاکتورهای وراثتی، معمولاً در سنین پایین ( زیر ۴۰ سالگی )، در چند نفر از خویشاوندان بیمار و در یک یا هر دو پستان ( البته نه به طور همزمان ) مشاهده  می شود. ژن های مختلف شناسایی شده می توانند خصوصیات بافت شناسی و شدت تهاجم تومور را تعیین کنند.

- رژیم غذایی :

مصرف مواد غذایی پر چرب و سرخ کرده، احتـمال بـروز سرطان پستان را تا دو برابر افزایش می دهد. کیفیت و کمیت چربی رژیم غذایی، هر دو بر ایجاد این بیماری مؤثرند. همچنین بین مصرف متوسط الکل با بروز این بیماری رابطه دیده شده که مکانیسم آن هنوز ناشناخته است.

- مصرف هورمون:

تعیین نقش بالقوة هورمون ها در ابتلا به کنسر پستان از اهمیت بسیاری برخوردار است، چرا که میلیون ها نفر از زنان، مرتباً در حال مصرف داروهای ضد بارداری خوراکی و یا دریافت درمان های جایگزینی هورمونی در دوران یائسگی هستند. این عقیده وجود دارد که مصرف OCP ( قرص ضد بارداری خوراکی ) حتی به صورت طولانی مدت، تأثیری در افزایش میزان بروز سرطان پستان ندارد. ولی مطالعاتی نیز به نفع آنست که مصرف طولانی مدت قرص های ترکیبی در افرادی که سن خیلی پایین داشته و  یا بارداری را پشت سر نگذاشته اند، می تواند در بـروز سرطان مـؤثـر باشد. اما پیشنهاد می کنند کـه نقش ایـن عوامل در ایجاد سرطان پستان حتی درصورت مثبت بودن، بسیار اندک خواهد بـود. ( بالعکس، داروهای ضـد بارداری خوراکی نقـش محافظتی در برابر تومورهای اپیتلیومی تخمدان و سرطان اندومتر رحم دارند. ) بررسی های سازمان بهداشت جهانی نشان می دهد که استفاده از داروی ضد بارداری تزریقی ( DMPA ) تأثیری در افزایش ریسک سرطان پستان ندارد. هنوز مشخص نشده است که درمان جایگزینی هورمونی ( HRT )، در صورت وجود سوابق خانوادگی از سرطان پستان یا یافته های مثبت در بیوپسی قبلی، میزان خطر سرطان پستان را تغییر می دهد یا خیر. بعضی پژوهشگران، مصرف استروژن در سنین قبل و بعد از یائسگی را که به منظور جبران کمبود هورمونی صورت می گیرد، با افزایش مختصر در ریسک سرطان پستان همراه می دانند. به ویژه اگر سابقه ای از بیماریهای خوش خیم پستان وجود داشته باشد. ولی  در صورت مصرف استروژن به همراه پروژسترون، اطلاعات کافی از مقدار این تأثیر موجود نیست. در مجموع پیشنهاد شده که به طور متوسط زنان از HRT سود می برند.

- چاقی:

بنابر اکثر اطلاعات موجود، وزن بالا با بروز سرطان پستان ارتباط دارد. میزان ریسک در زنان چاق ۲-۵/۱ برابر سایرین است که این ریسک مربوط به به دوران یائسگی می باشد.


 - سابقة سرطان اولیه:

 در زنانی که سابقة مثبت قبلی از بروز سرطان پستان دارند، ریسک ابتلای پستان سمت مقابل ۴-۳ برابر است. همچنین با وجود سابقة قبلی از کارسینوم تخمدان یا رحم، احتمال بروز سرطان در پستان ۴/۱-۳/۱ برابر افزایش می یابد.

- پرتوتابی:

در زنان جوانی که در معرض تابش اشعه به قفسة سینه قرار گرفته اند ( جهت فلوئوروسکوپی متعدد یا مقاصد درمانی )، ریسک بالاتری از ابتلا به این بیماری گزارش شده است. ولی در سنین بالای ۳۰ سال، این میزان به کمترین مقدار خود می رسد. ریسک حاصله از پرتوتابی های متعدد با دوز پایین، با  مورد مشابهی که یک نوبت پرتو تابی با دوز بالا انجام می گیرد، یکسان است. کمتر از از ۱% موارد کنسر پستان از پروسه های تشخیصی رادیولوژیـک ناشی می شود. احتمال دارد کـه رادیوتراپی بـرای درمان سرطان پسـتان نـیز خـطر درگیری طـرف مقـابل را افزایش دهد. بـه دنبال پرتوتابی جهـت درمان سرطان دهانة رحـم خطر ابتلا به سرطان پستان کاهش می یابد. علت این امر، کاستن از میزان استروژن است.

- سایر عوامل:

در گذشته، شیردهی طولانی مدت (بیش از ۳۶ ماه) جزء عوامل حفاظتی محسوب می شد که این نظریه در حال حاضر چندان معتبر نیست. فعالیت فیزیکی نیز به عنوان یک فاکتور مؤثر برای کاهش خطر ابتلا به این بیماری در دست بررسی است.

معاینه پستان و آزمایش های تشخیصی :

با توجه به اینکه سرطان پستان از عوامل مهم مرگ و میر در زنان به شمار می رود، معاینة پستان یک بخش مهم از معاینات بالینی را تشکیل می دهد. معمولاً برای این معاینات، بیماران به پزشک متخصص زنان ارجاع داده می شوند. در حالی که به دلیل ارتباط بین تشخیص زود هنگام بیماری و نتایج درمانی قابل توجه آن، هر پزشکی باید وظیفة انجام معاینات مربوطه و بررسیهای تشخیصی لازم را در مراحل اولیة کشف هرگونه یافتة غیر طبیعی به عهده گیرد. خود زنان نیز باید جهت خودآزمایی پستان ها آموزش دیده و اقدام کنند. به کمک خودآزمایی می توان امکان شناسایی هر چه زودتر سرطان پستان و اخذ بهترین تصمیم درمانی را فراهم آورد. گرچه کنسر پستان در مردان نادر است ولی در صورت وجود هر نوع ضایعة یک طرفه، باید همانند زنان مورد بررسی قرار گیرند.
 

معمولاً دو رده از تست های تشخیصی در رابطه با سرطان پستان وجود دارند. نخست، تست های ویژة غربالگری ( مانند ماموگرافی سالانه ) که به دنبال نشانه های بیماری در زنان بدون علامت میگردد. دوم، تست های تشخیصی ( مانند MRI، آزمایش خون یا اسکن استخوان ) که کاربرد آنان در مرحله ایست که بیماری تشخیص داده شده و یا شک به بیماری وجود دارد.

خودآزمایی پستانها توسط زنان باید به صورت ماهیانه انجام شود. حداقل منفعت این عمل، شناسایی توده های کوچکی است که با اقدامات مختـصر جراحی قابل درمانند. بیش از ۶۵% توده های پستانی توسط خود بیماران کشف میشوند. وجود یکسری مشخصات ویژه در همراهی با ضایعات و توده های قابل لمس پستان ( مانند بزرگی پستان، تغییرات پوستی، ترشح، تغییرات نوک پستان، کشیدگی یا عدم تقارن پستان ها، قرمز شدن، زخم های سفت، نامنظم و ثابت و وجود تودة زیر بغل ) شک به بدخیمی را بالا می برند. وجود درد، از احتمال بدخیم بودن توده های پستانی می کاهد. یک معاینة بالینی، به تنهایی نمی تواند بدخیمی را رد کند. در دوران پیش از یائسگی، ضایعات مشکوک باید مجدداً ظرف ۴-۲ هفتة آینده معاینه شوند. روزهای ۵ تا ۷ سیکل قاعدگی، بهترین دوران برای انجام معاینة پستان است. وجود تودة قابل توجه در زنان بعد از دورة یائسگی و نیز تودة پایدار در طی یک سیکل قاعدگی پیش از دوران یائسگی، باید تحت بررسی بیشتر و نمونه برداری سوزنی قرار گیرد.

آسپیراسیون و نمونه برداری با سوزن ظریف، باید تنها در مراکزی انجام شود که در زمینة نمونه گیری با این روش و گزارش صحیح نتیجة آن، مهارت دارند.سونوگرافی می تواند به جای نمونه برداری سوزنی جهت افتراق توده های توپر از کیستیک، به کار رود. کیست های پستان خیلی شایعند و به ندرت سرطانی می شوند. برخی زنان بطور دوره ای وجود توده های کیستیک را پیش از شروع سیکلهای قاعدگی تجربه می کنند که بیخطر است. با اینحال چنانچه نسبت به ماهیت کیستیک توده ای در پستان خود شک دارید، حتماً با پزشک مشورت کنید. استفاده از اولتراسوند، راحت ترین روش برای تعیین این امر است. نمونه ای از مایع درون کیست مورد نظر، با استفاده از سوزن کشیده شده و جهت بررسی پاتولوژیکی ارسال می گردد. هایپرپلازی مشاهده شده زیر میکروسکوپ تنها یک افزایش رشد خوش خیم سلولهای پستان است. ولی چنانچه هایپرپلازی از نوع آتیپیک ( غیر عادی ) باشد، با افزایش ریسک تبدیل به سرطان همراهی دارد. توده های توپر، دائمی یا عود کننده و نیز کیست های محتوی خون، باید توسط ماموگرافی و بیوپسی ارزیابی شوند. گرچه در حضور مثلث منفی ( خوش خیم بودن نمای ظاهری توده، ماموگرافی منفی، آسپیراسیون سوزنی منفی ) احتمال سرطان بسیار پایین می آید، ولی صفر نیست. هم بیمار و هم پزشک باید  از احتمال یک درصدی منفی کاذب بودن این نتایج آگاهی  داشته باشند. یعنی ۱% پاسخ ها، به اشتباه منفی گزارش می شود.

ماموگرافی، یـک روش کمکی برای مواردی است که ظن بالینی بیماری وجود دارد. به کمک ماموگرافی می توان سرطانهای مخفی را پیش از رسیدن به اندازة ۵ میلی متر کشف نمود. براساس دستورالعمل فعلی انجمن سرطان امریکا، بهتر است در خانم ها معاینة شخصی پستان ها از سن ۲۰ سالگی شروع شود، در سن ۳۵ سالگی، یک ماموگرافی به عنوان ملاک اولیه انجام شده و از سنین بین ۴۰ تا ۵۰ سالگی نیز ماموگرافی به صورت سالانه انجام گیرد. غربالگری توسط ماموگرافی با شناسایی زودرس سرطان در مراحل ابتدایی، میزان مرگ و میر ناشی از آن را کاهش می دهد. کلیة موارد غیر طبیعی مشاهده شده در ماموگرافی باید به طور دقیق بررسی شوند. چنانچه تودة قابل لمس وجود ندارد و یافته های ماموگرافی به نظر خوش خیم می رسند، بیمار باید مطابق برنامة روتین و بسته به سن خود، پیگیری شود. به خاطر داشته باشید که اغلب توده های پستانی، خوش خیم و غیر سرطانی هستند. اگر ضایعات غیر قابل لمس ماموگرافیک کمی مشکوک به نظر برسند، انجام مجدد ماموگرافی ظرف مدت ۶-۳ ماه، عاقلانه است. زمانی کـه یک ضایعه بیشتر با معیارهای بدخیمی مطابقت دارد،باید بیوپسی اکسزیونال باز توسط تکنیکهای خاص انجام گیرد.


اگر در معاینه، ضایعات قابل لمس وجود داشته باشند، انتخاب روش بیوپسی به خصوصیات فیزیکی تومور، محل و اندازة آن، بیحسی مورد تمایل بیمار و برنامة درمانی انتخاب شده بستگی دارد. پس از تشخیص بیماری، باید برای تعیین استراتژی درمان و پیشگویی طول عمر و بقاء بیمار، Staging یا مرحله بندی انجام گیرد. مهمترین ملاک پیشگویی در مورد طول عمر بیماران و احتمال عود بیماری، تعداد گرههای لنفاوی درگیر است. در صورت عدم درگیری غدد لنفاوی، میزان شکست درمان در طول ۱۰ سال حدود ۲۰%  می باشد که با وجود ۴ عدد عقدة لنفاوی درگیر به ۷۱% می رسد. برای بررسی احتمال وجود متاستاز دوررس، آزمون هایی مانند CT اسکن یا MRI شکمی و اسکن رادیونوکلئید استخوان به کار می روند. پس از انجام ارزیابی های مقدماتی، با توجه به مشخصات تومور ( T )، درگیری غده های لنفاوی ( N ) و وجود یا عدم وجود متاستاز ( M ) که طبقه بندی TNM نام می گیرد، مرحلة بیماری تعیین می شود. وجود متاستاز دوررس صرفنظر از سایر ویژگی ها، بیماری را در مرحلة ۴ ( IV ) قرار می دهد. تحقیقات نشان می دهند که ۶۰% از بیمارانی که دچار متاستاز می شوند، ظرف مدت ۲ سال بعد از انجام جراحی، فوت خواهند نمود. ادامة حیات بیمار به مدت ۵ سال پس از شروع علائم، الزاماً به معنای درمان و ریشه کنی کامل بیماری نیست. براساس عقیدة موسسة ملی سرطان، امکان بقاء به مدت ۵ سال از زمان شناسایی سرطان پستان غیر متاستاتیک، ۸۰% است. با گذشت زمان میزان ریسک عودتومور، کمتر و کمتر می شود. اما مشاهده شده است که گاهی حتی  ۳۰-۲۰ سال بعد از درمان ضایعة اولیه، کانون های متاستاز بروز می کنند. چرا که بعد از چند تقسیم اولیة سلول های بدخیم، امکان وقوع متاستاز در هر زمانی وجود دارد. شایع ترین محل های درگیری عبارتند از : استخوان، ریه، پلور، بافت های نرم و کبد.

در طی سه دهة اخیر، پیشرفت های زیادی در درمان چندگانة سرطان پستان صـورت گرفـته و مجموع ایـن روش ها، منجر بـه افزایش طول عـمر بیماران شـده است. امروزه لیسـتی از روشـهای مختلف درمانی بسته به شرایط ویژة هر فرد موجود است. فاکتورهایی مانند مرحله بندی و خصوصیات خاص تومور بر این انتخاب تأثیر می گذارند. ممکنست جراحی همراه با حفظ پستان انجام شود. به این معنی که تنها توده خارج شده و بدنبال آن پرتوتابی انجام می گیرد. گاهی نیز باید کل پستان مبتلا را همراه با غده های لنفاوی درگیر برداشت. بعضی اوقات بسته به وضعیت تومور نیاز به شیمی درمانی و یا هورمون درمانی وجود خواهد داشت. شیمی درمانی براساس شرایط فرد، نوع و دوز دارو  می تواند با یکسری عوارض جانبی چون تهوع و استفراغ، ریزش مو، خستگی، کم خونی، خشکی دهان، تغییراتی در حس بویایی و چشایی، سرکوب سیستم ایمنی و بدنبال آن انواع عفونت ها، اسهال، توقف قاعدگی و همچنین عقیمی همراه باشد.

آزمون های بالینی متعددی نشان داده اند کـه روش های جراحی بـا حفظ پستان که تنها به خارج ساختن تومور محدود  می شود، از نظر میزان بقاء بیمار با روش  های گسترده مانند انواع ماستکتومی برابری می کند. هر دو گروه بیماران، بقاء ۱۰ سالة تقریباً یکسانی را نشان داده اند، ولی نگهداشتن پستان درگیر با احتمال عود بیشتری همراه بوده است. جراحی با حفظ پستان برای تمام بیماران روش مناسبی نیست. به عنوان مثال: توده های بزرگتر ا ز۵ سانتیمتر، تومورهایی با درگیری وسیع داخل مجرایی که به اکثر قسمت ها تهاجم می کنند، تومورهای درگیر کنندة نوک پستان و قسمت های مجاور، بیمارانی که که خود تمایلی به حفظ پستان نداشته و یا پس از انجام جراحی به رادیوتراپی دسترسی ندارند همه جزء موارد نامناسب برای روش حفظ پستان هستند که البته حدود یک سوم کل بیماران راتشکیل می دهند. معمولاً برای تومورهای بزرگ ( بیش از ۳ سانتیمتر ) که با متاستاز به زیر بغل همراه هستند، پیش از عمل جراحی از شیمی درمانی و بعد از انجام ماستکتومی از پرتو درمانی استفاده می شود. پرتو درمانی می تواند میزان عود موضعی یا ناحیه ای را کاهش داده و باید در زنانی که تومور اولیة آنها دارای شرایط پرخطر بوده است، مورد نظر قرار گیرد.

فاکتورهای مؤثر در سیر بیماری :

 مهمترین فاکتورها، همانهایی هستند که مرحله بندی ( Staging ) بیماران را تعیین می کنند. از سایر متغیرها می توان به گیرنده های استروژن و پروژسترون اشاره کرد. تومورهای فاقد این گیرنده ها، تمایل بیشتری به عود دارند. معیارهای رشد تومور، طبقه بندی تومور از لحاظ بافت شناسی، تغییرات مولکولی در تومور و پروتئین های مؤثر در  تهاجم از بقیة فاکتورهای تأثیرگذار  می باشند. در مورد انتخاب درمان های همراه اعم از شیمی درمانی و هورمون درمانی اختلاف نظر وجود دارد. برای گرههای مختلف بیماران رژیم های درمانی متفاوتی تعیین شده است. برای مثال خانمی که در دوران یائسگی قرار داشته و از لحاظ درگیری گرههای لنفاوی و وجود رسپتورهای هورمونی مثبت است، صرفنظر از سایر تومور، تجویز تاموکسیفن ( آنتی استروژن ) با یا بدون شیمی درمانی توصیه می شود. تاموکسیفن در جلوگیری از عود انواع سرطان پستان که دارای رسپتوراستروژن هستند بسیار مؤثر است. با توجه به عوارض جانبی آن ( نشانه های پایان قاعدگی )، در صورت بروز مشکل می توان با نظر پزشک از سایر درمان های هورمونی بهره  گرفت.

برنامه سرطان پستان :
سرطان پستان یک بیماری وخیم و کشنده است که در صورت عدم درمان مناسب مبتلایان را به کام مرگ خواهد کشید.
زنان استرالیایی بیشتر از هر سرطانی از سرطان پستان می میرند و از هر ۹ زن کانادایی یک نفر در طول زندگی دچار سرطان پستان می شود. در اسکاتلند سرطان پستان دومین علت شایع مرگ دز زنان می باشد.
بررسی سال ۱۳۷۵ در دانشگاه علوم پزشکی شیراز میزان شیوع ۶۷۰ درصدهزار زن بالای ۳۵ سال و بررسی سال ۱۳۷۷ دانشگاه علوم پزشکی بوشهر میزان شیوع ۷۹۸ درصــد هزار زن ۳۰ – ۶۵ ساله را گزارش کرده است.
براساس بررسی سیمای مرگ در چهار استان کشور ایران در سال ۱۳۷۸ سرطان پستان در بین سرطان های منجر به مرگ در زنان اولویت هشتم و در ده استان کشور در سال ۱۳۷۹ اولویت ششم  و در سال ۱۳۸۰ اولویت هشتم را به خود اختصاص داده است.
روش‎های مختلف غربالگری که در کتب مرجع ذکر شده‎اند و در برنامه جاری کشورهای مختلف اجرا می‎شوند عبارتند از:
۱-خودآزمایی پستان(B.S.E), Breast Self Exam, :

 این روش در مطالعه‎های معتبر آزموده شده است. نتایج نشان می‎دهند که انجام BSE نمی‎تواند نقشی در کاهش مرگ و میر داشته باشد.

۲- معاینه ‎بالینی ‎پستان¬(C.B.E),Clinical Breast Exam:

 مطالعه ‎های معتبر نشان می‎دهند چنانچه CBE به دقت آموزش داده شود و نظارت با کفایتی را به دنبال داشته باشد می‎تواند به عنوان یک تست غربالگری بسیار ارزشمند محسوب شود. در این زمینه مطالعهNational Breast Screening Study  (NBSS۲) کانادا نشان داد در دو گروه مورد مطالعه که یک گروه روش CBE و در گروه دیگر روش ماموگرافی به همراه CBE برای غربالگری به کار گرفته شد، اضافه کردن ماموگرافی تاثیری در کاهش مرگ و میر نداشته است.درمطالعه ‎های مختلف، میزان حساسیت C.B.E بین۶۳-۲۴ درصد و ویژگی آن ۹۵- ۵/۹۶ درصد گزارش شده است.
 
۳-  ماموگرافی:

غربالگری به روش ماموگرافی منجر به کاهش حدود ۳۰ درصد مرگ و میر ناشی از سرطان پستان در زنان ۵۰-۶۹ سال می‎شود. این رقم برای زنان ۴۰ – ۵۰  ساله حدود ۱۷ درصد است.
در شرایط مناسب میزان حساسیت این تست بین ۷۰-۹۰ درصد و به طور  متوسط ۸۰ درصد است که این رقم بستگی به عوامل متعددی از جمله سن بیمار، اندازه ضایعه و دانسیته بافت پستان، وضعیـــت هورمـــونی، کیفیت کلی تصویـــر و مــهارت رادیولوژیست دارد. ویژگی این تست را حدود ۹۴-۹۹ درصد گزارش کرده‎اند.
در انجام ماموگرافی میزان موارد منفی کاذب در افراد جوان بیشتر از افراد مسن است. میزان منفی کاذب برای زنان ۴۰-۵۰ ساله ۲۵ درصد و برای زنان بالای ۵۰ سال ۱۰ درصد می‎باشد. تاچندی پیش غربالگری به روش ماموگرافی فقط برای زنـــان ۵۰-۶۵ ساله توصیه می‎شد اما مقاله‎ های اخیر و برخی از کتب مرجع، این روش را برای زنان بالای ۴۰ سال نیز توصیه کرده‎اند.
 
از سوی دیگر براساس آمار انستیتو سرطان، بررسی مرکز پستان ایران و نظر پزشکان جراح، سن شیوع سرطان پستان در ایران پایین‎تر از کشورهای غربی است. همچنین بررسی امکانات موجود حاکی از عدم تکافوی دستگاه‎های ماموگرافی موجود در کشور برای انجام غربالگری به روش ماموگرافی است.
 
 پس در مجموع می‎توان چنین نتیجه گرفت که:
۱-    تست B.S.E به عنوان یک تست غربالگری مناسب در دنیا شناخته نشده است (زیرا فاقد حساسیت کافی است)
۲-  تست C.B.E هرچند حساسیت بیشتری دارد ولی نحوه انجام آن در نتایج حاصله بسیار اثرگذار است. در صورت وجود فرد مجرب نتایج مثبت قابل توجهی خواهد داشت و در غیراین صورت تست معتبری نخواهد بود. میزان اعتبار این تست به استاندارد کردن آن، آموزش درست افراد و ایجاد مهارت در آنان بستگی دارد.
۳-  تست ماموگرافی برای سنین زیر ۵۰ سال از حساسیت کمتری برخوردار است (در حالی که عمدة بیماران کشور ما در سنین زیر ۵۰ سال بروز بیماری را نشان داده‎اند) ولی برای سنین بالای ۵۰ سال به عنوان معتبرترین و حساس‎ترین تست شناخته می‎شود. در تمام نظام‎های ارائه خدمات غربالگری سرطان پستان در دنیا، ماموگرافی به عنوان یک تست کلیدی وجود دارد و به فراخور شرایط CBE به آن افزوده شده است.
 
 لازم است فعالیت های زیر در سطح کشوری صورت گیرد :
۱ -  انجام طرح تحقیقاتی « بررسی میزان دقت معاینه فیزیکی  پستان توسط کارشناسان مامایی برای تشخیص توده و ضخامتهای نسجی غیر طبیعی»
۲ -  استخراج استانداردهای دوره آموزشی ماماها جهت معاینه فیزیکی پستان
۳ -  استخراج استانداردهای کلیشه و دستگاههای ماموگرافی
۴ -  تدوین پروتکل کشوری غربالگری سرطان پستان و ارائه آن به کلیه پزشکان
۵ -  استفاده از اعتبارات سلامت زنان در سازمانهای مختلف و دانشگاههای کشور و سوق دادن آن جهت انجام معاینات فیزیکی و ماموگرافی و پیشگیری و درمان موارد مثبت از جمله برای کارکنان وزارت آموزش و پرورش، کارکنان وزارت بهداشت، سازمان انتقال خون و …
۶ -  برگزاری سمینارهای منطقه ی در مورد سیاست ها، برنامه ها، روش های تشخیص و درمان و استانداردهای غربالگری سرطان پستان
۷ -  آموزش عموم جامعه در مورد اهمیت سرطان پستان وقابل پیشگیری بودن آن و توصیه به زنان گروه هدف برای مراجعه به پزشک برای انجام CBE و در صورت نیاز انجام ماموگرافی
 

خودیاری : معاینه پستان Breast self-Examination

معاینه مرتب پستان کمک می نماید تا شما با احساس و ظاهر طبیعی پستان خود آشنا شوید تا در صورت وجود تغییر متوجه آن گردید . بهترین درمان معاینه پستان درست پس از خانمه پریود است . در صورت لمس یک توده جدید ، تغییرات طولانی مدت در توده ، تغییر شکل نوک پستان یا تغییرات در پوست پستان ، بایستی با پزشک خود مشورت نمایید . در بسیاری موارد توده های پستان بی ضررند ، اما گاهی موجب سرطان پستان می شوند .

نواحی مورد معاینه

{  در آینه ظاهر پستان خود را مشاهده نمایید . نگاه دقیقی از نظر فرو رفتگی پوست و هر تغییر در نوک پستان یا اندازه و شکل پستانهای خود بنمایید.

{  یک دست را پشت سر خود در حالت دراز کشیده بگذارید و به آهستگی ولی محکم پستان را با حرکات چرخشی فشار دهید . تمام اطراف پستان ، زیر بغل و نوک پستان را لمس نمایید .

{   به آهستگی به نوک پستان با انگشتان فشار دهید .

{   پستان و نواحی بالا و زیر بغل را لمس کنید .

قبل از شروع معاینه در مقابل آیینه ای بیاستید و با هر دو دست بالای سر به شکل پستان ها نگاه کنید. پستانی که دچار غده شده باشد معمولا اندکی تغییرات ظاهری هم در آن رخ می دهد . البته نه همیشه و گاهی نه به موقع. اما این نیز شیوه ای برای شناسایی تغییرات در سینه ها است.زیر دوش بایستید و یک دست را بالا برده پشت سر قرار دهید . دست دیگر را کمی صابون زده و به دایره وار و با کمی فشار روی سینه حرکت دهید . از تکمه پستان شروع کنید و دایره را بزرگتر کنید تا تمام سینه را کاملا تحت معاینه قرار دهید.
در این لمس پستان به دنبال نقاط سخت و سفت ( گلوله شده ) در پستان ها می گردیم. پستان سالم معمولا هیچ گلوله سخت و سفتی ندارد. در این عمل باید سعی کنید که دست کمی فشار داشته باشد. اما یادتان نرود که حد فشار برای حس کردن است و نباید دردناک شودبعد از اینکه پستان را با حرکات دایره وار معاینه کردید دست را به سمت زیر بغل بسرانید و زیر بغل ها را هم به همین ترتیب آزمایش کنید. قسمت های لنفاوی زیر بغل ها باید خوب معاینه شوند ، بیشترین غده ها در این قسمت های لنفاوی یافت می شوند . همچنان که غده های شیر در سینه ها می توانند به غده های سرطان زا تبدیل شوند.
بعد از اینکه یک سمت را معاینه کردید همین کار را با سمت دیگر انجام دهید.
به یاد داشته باشید که تمام غده های سفتی که ممکن است در سینه ها یافت شود سرطانی نیستند. بسیاری از آنها غده هایی هستند که از به هم
پیوستگی لنف ها و یا چربی های سینه و یا متراکم شدن قسمت هایی از پستان به وجود می آید . اما مسلم است که هر غده ای که پیدا می کنید باید به دقت آزمایش شود و خوش خیم یا بدخیم بودن آن روشن شود.

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 3:11  توسط رضا  | 

نکاتی در مورد درمان كانسر پستان

نكات مهم درمورد اطلاع رساني درمان
این بخش  باهدف آشنایی بیماران مبتلابه کانسر پستان باماهیت بیماری وروشهای موجوددرمان وامکان بهبود طول عمرتدوین شده وسعی گردیده است با شیوه ای آسان مسایل مشکل درمان به آگاهی برسد . 
در ابتدا خلاصه اي کلی درمورد كانسرپستان مطرح وسپس درمانهاي معمول كانسر پستان در هر مرحله از بيماري را شرح خواهیم داد.

کانسر یاسرطان پستان چیست؟
کانسر یا سرطان پستان در ابتدا با تکثیر کنترول نشده سلولهای مجاری شیری در پستان شروع شده و ایجاد یک توده در محل میکند . سرعت افزایش تعداد و یا تکثیر این سلولهای غیر طبیعی در افراد مختلف متفاوت است وسرعت دو تا شدن این سلولها ممکن است از چند روز تا حتی بیش از یکسال باشد.به این زمان ،زمان دو تا شدن یا dubbling time گویند

لذا در بعضی موارد از هنگام ایجاد اولین سلول بدخیم تا رسیدن به اندازه حدود یک سانتیمتر،که اغلب توسط بیمار یا پزشک لمس میشود ممکن است حتی تا ده سال طول بکشد (زمان متوسط 5-6 سال است). در این مرحله اغلب این سلولها بدخیم به عروق خونی ویا لمفاوی تهاجم کرده و تعدادی از آنها ار این طریق به نقاط دیگر بدن مانند غددلمفاوی زیر بغل،ریه،کبد،مغز،یا استخوان میرسند.

به رشد سلولهای بد خیم در نقاط دیگر بدن "متاستاز"گویند.
اغلب این سلولها مهاجر،که به آنها سلولهای متاستاتیک گویند، در محل جدید قدرت رشد نداشته و یا مدتها به صورت مخفی در این محل هامی مانند .در این مرحله نمی توان این سلولها را با معاینه و حتی با روشهای رادیولوژیک و آزمایشگاهی دقیق تشخیص داد. ولی نهایتا تعدادی از آنها شروع به رشد کرده و با ایجاد اختلال در عمل آن عضو سبب بروز علایمی میشوند.به عنوان مثال مثال رشد آنهادر استخوان سبب بروز درد و گاهاًبروز شکستگی در استخوان خواهد کرد.

درمان موضعي در مقابل درمان سيستميك؟
درمانهای موضعي جهت ازبین بردن توموراصلي پستان بکارگرفته می شوند.جراحي و پرتودرماني مثالهاي درمان موضعي هستند.با این دو روش یا توسط تیغ جراحی و در اطاق عمل تومور اصلی از بدن بیمار خارج میشودو یا بااشعه درمانی سعی در از بین بردن تومر در محل رشد اولیه می گردد. ولی همانطور که در قبل توضیح داده شد، سلولهای تومورال ممکن است قبل از جراحی به نقاط دیگر بدن انتشار یافته باشند.

درمان سيستميك بزای از بین بردن سلولهای کانسری در نقاط دیگر بدن به کار می رود. این داروها را می توان ازطريق خوراكي يا ازطريق وريدي یا عظلانی تجویز کزد که پس از جذب از طریق خون به سلول كانسر پستان كه ممكن است از محل اصلي خود خارج شده باشند رسانده میشود .شيمي درماني ، درمان هورموني (هورمون درماني )، ايمني درماني باآنتي بادي منوكلونال مثالهايی از درمان سيستميك هستند.

در اغلب موارد پس از جراحی اصلی روی پستان و خارج کردن تومور در معاینه و آزمایشات بالینی شامل سی تی اسکن و آزمایشات خونی باقیمانده کانسر کشف نمی شود ولی همانگونه که ذکر شد ممکن است این سلولها از طریق تهاجم به خون به ارگانهای دیگر رسیده باشند.
وقتي درمان سيستميك را به اینگونه بيماران كه بيماري واضح در بدن وي بعد از جراحي وجود ندارد تجويزمی كنيم به اين روش درمان، درمان كمكي يا ادجوانت Adjuvant گويند.

در حقیقت با درمان کمکی بعد از جراحی کانسر پستان احتمال عود در آینده کم خواهد شد. متاسفانه بعضی بیماران در این مرحله چون هیچ علامتی وجود ندارد تمایلی به درمان اضافی نداشته وحتی بعضی از افراد نا آگاه به این فکر اشتباه دامن میزنند . ولی در مطالعات اخیر ثابت شده اگر در این مرحله درمان سیستیک به کار گرفته شود موثرتر میباشد ،در صورت رشد مجدد تومورهای متاستایک پستان در محلهای دیگر بدن اغلب درمانهای سیستمیک اثر کم و موقت داشته و قدرت ریشه کن کردن کانسر را ندارند.

زماني پزشكان فكر ميكردند می توان متاستاز كانسر پستان (درگيري تومور در ارگانهاي دورتر از بافت پستان) را با جراحي وسيع كنترول كرد . ولي اين فرضيه مورد تجديد نظر قرار گرفته است . امروزه عقيده بر اين است كه حتي در مراحل اوليه بيماري سلولهاي توموري به خون وارد شده و به مناطق دور دست بدن دست اندازی می کنند.اين سلولها به وسيله معاينه باليني و حتي روشهاي راديولوژي و آزمايشگاهي قابل كشف نيستند و در مراحل اوليه براي بيمار ايجاد علايم نمي كنند . هدف درمان كمكي يا ادجوانت كشتن اين سلولهاي مخفي است.

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 2:41  توسط رضا  | 

انواع جراحی در كانسر پستان

برای اغلب خانمهای مبتلا به كانسر پستان به گونه ای ازجراحی نیاز است. انواع جراحی برای كنترول موضعی شامل :
o جراحی با حفظ پستان ( جراحی قسمتی از پستان و خارج کردن غدد لمفاوی زیر بغل )
o جراحی تمام پستان
o جراحی تمام پستان و نمونه برداری وخارج كردن غدد لمفاوی زیر بغل

بعلاوه خانمها ممكن است تصمیم به ترمیم پستان درهنگام جراحی اولیه یا بعدا بگیرند.

جرای با حفط پستان:
لامپكتومی یعنی خارج كردن تومور پستان ( که به آن لامپ می گویند ) ویك حاشیه سالم در اطراف توده پستان.اگردربررسی بافت برداشته شده به وسیله لامپكتومی نشان داده شودكه درحاشیه هنوز بافت كانسری وجود داردجراح بایدمجددا جراحی كرده و بافت اضافه تری را خارج كند.در ضمن جراحی باید غدد لمفائی زیر بغل همان طرف توسط جراح خارج گردد. در حال حاضر تمام بیمارانی که با این روش جراحی میشوند باید اشعه درمانی شوند. زمان اشعه درمانی از شش هفته بعد از جراحی به بعد است.

درنوع دیگر جراحی باحفظ پستان ، جراح قسمتی از پستان یا ربع پستان ( بافت وسیعتری از پستان ) را خارج می كند ( به علاوه خارج کردن غدد لمفاوی زیر بغل ) .بعد از شش تا هفت هفته از این جراحی پرتودرمانی شروع میشود .
عوارض جانبی این جراحی تورم موقت و درد و سفتی بدلیل اسكار محل جراحی می باشد كه در محل هر جراحی دیگر هم ایجاد می گردد.
برای اكثر خانم های با كانسر پستان که جراحی با حفظ پستان برای آنها انجام میشود نتیجه با با جراحی پستان به طور كامل برابر بوده و تفاوتی بین طول عمر بیماران و عود کانسر در بین این دو روش درمان وجود نداشته است .

بهر حال جراحی با حقط پستان یك انتخاب برای همه بیماران نبوده و معمولا برای بیماران با خصوصیات زیر توصیه نمیشود :
o زنهایی كه در محل پستان درگیرقبلاٌ اشعه درمانی شده اند
o خانمهایی كه دو یا چند كانون سرطانی در یك پستان داشته و فاصله آنهااز هم به قدری باشد كه با یك شكاف جراحی نتوان همه را خارج كرد
o خانمهایی كه قبلا تومور پستان داشته و در جراحی مجدد جراح نتواند تومور را با حاشیه پاك خارج كند

o خانمهایی با بیماری بافت همبند مانند اسكلرودرمی كه حساسیت زیاد به پرتودرمانی دارند
o خانمهایی حامله كه نیاز به اشعه درمانی در ضمن بارداری پیدا میكنند ( به دلیل حساسیت جنین به پرتودرمانی )
o خانمهایی كه پستان خیلی بزرگ و یا خیلی كوچك دارند

ماستكتومی ( خارج کردن تمام پستان ) : درماستكتومی ساده ویاكامل جراح تمام پستان را خارج میكند.این نوع جراحی گاهی برای مرحله صفر بیماری به كار میرود.
ماستكتومی رادیكال ( شدید ) تعدیل شدهModified radical mastectomy :به نوعی از جراحی اطلاق می شود كه تمامی بافت پستان به همراه تعدادی ازغددلمفاوی زیربغل توسط جراح خارج میشود.این شایع ترین نوع جراحی است كه برای بیماران انجام میشود.
ماستكتومی رادیكال یك جراحی خیلی وسیع است كه تمام پستان،غدد لمفاوی زیربغل وعضله جدارقفسه صدری ( عضله پكتورال ) كه زیر پستان است خارج میشود . این جراحی درابتدا خیلی رایج بود . اما بدلیل بدشكل كردن شدید و عوارض جانبی كه ایجاد میكرد منسوخ شده است و ثابت شده ماستكتومی رادیكال تعدیل شده همان اثر را دارد.

عوارض جانبی احتمالی ماستكتومی ولامپكتومی شامل عفونت زخم ، تجمع خون در زخم ، وتجمع یك مایع بدون رنگ درمحل جراحی به نام"سرم"میباشد . اگر غدد لمفاوی زیر بغل نیز خارج شود عوارض جانبی دیگری نیز ایجاد خواهد شد كه در مبحث جراحی زیر بغل شرح داده میشوند .
جراحی زیر بغل: جهت تعیین اینكه آیا بیماری پستان به غدد لمفاوی زیر بغل راه یافته یا نه در ضمن عمل جراحی، غدد لمفاوی زیر بغل خارج شده و در زیر میكروسكوپ بررسی میشود .

همانگونه كه قبلاشرح داده شدجراحی زیربغل قسمتی ازجراحی پستان كامل یا تعدیل شده میباشد و همچنین درهنگام لامپكتومی نیز انجام می شود.اینكه آیا درمان كمكی یا ادجوانت نیازمیباشد یا خیر به حضور یا عدم حضور سلولهای كانسری در غدد لمفاوی زیر بغل ربط دارد . ابتدا فكر می شد خارج كردن هرچه بیشتر این غدد احتمال انتشار بیماری به نقاط دیگر بدن را كمتر كرده و احتمال بهبودی را بالاتر می برد . حالا مشخص شده سلولهای كانسر پستان كه به خارج پستان وغدد لمفاوی منتقل شده اند با درمان سیستمیك بهتر درمان میشوند . لذا هدف اصلی از جراحی زیر بغل در حال حاضر كمك در اتخاذ یك روش درمان مناسب تر می باشد .

مهمترین عارضه جانبی جراحی غدد لمفاوی زیربغل لمفادم میباشد ( تورم دست ) كه در10-20% زنهای با كانسر پستان اتفاق می افتد.این عارضه در اثر انسداد در مسیر عبور لمف از دست صورت میگیرد . خون توسط شریان به دست وارد میگردد و پس از تبادلات باید توسط وریدها و عروق لمفاوی از دست خارج گردد. عروق لمفاوی در مسیر خود باید از غدد لمفاوی بگذرند. اگرهنگام جراحی در مسیر عبور لمف اختلال ایجاد شودلمف در دست تجمع کرده سبب تورم دست می گردد.این تورم معمولا بدون درد و قرمزی و داغی است. اقداماتی را میتوان انجام داد كه عوارض و شدت لمفادم را كمتر كند كه در قسمت "چه اتفاقی بعد از درمان كانسر پستان خواهد افتاد؟ " شرح داده خواهد شد .
بیمارانی كه تورم وقرمزی ویا سفتی و درد در دست بعد از جراحی غدد لمفاوی زیر بغل پیدا میكنند باید با پزشك یا پرستار مربوطه جهت مشاوره تماس گیرند.

بیماران همچنین ممكن است از محدودیت گذرا یا مداوم در حركت دست و شانه بعد از جراحی شاكی باشند . بی حسی و خواب رفتگی در قسمت بالا و داخل بازو یك عارضه شایع دیگر است كه بدلیل عبور اعصاب این ناحیه از ورای منطقه جراحی شده غدد لمفاوی و قطع یا آزردگی آنها ضمن جراحی پیش می آید.
بیوپسی از غده لمفاوی نگهبان :در این روش یك ماده رادیواكتیو یا یك ماده رنگی را در منطقه تومورال تزریق میكنند .

رنگ یا ماده رادیواكتیو به وسیله عروق لمفاوی به غده لمفاوی نگهبان حمل میشود. اولین غده لمفاوی كه لنف از منطقه تومورال به آن منتقل میشود ، بیشترین احتمال را دارد كه سلولهای كانسری نیز از طریق عروق لمفاوی به آنها رسیده باشند. اگر غده لمفاوی نگهبان در گیر شده باشد غدد لمفاوی بیشتری خارج میشود . غده نگهبان توسط جراح در اطاق عمل به وسیله دید مستقیم ، رنگ و یا دستگاه مخصوص كشف ماده رادیواكتیو تشخیص داده شده وخارج میشود .

اگر این غده نگهبان درگیر نباشد از خارج كردن غدد دیگر پرهیز میشود. با این روش درتعداد كمتری از بیماران نیازبه جراحی وسیع زیربغل پیش می آید. خارج كردن غدد لمفاوی در حال حاضر روش استاندارد می باشد هر چند ریسك لمفادم را به همراه دارد. بررسی هایی در حال انجام است تا مشخص كنند كدام بیمار از بررسی لنف نود نگهبان سود می برد وكدام بیمار از جراحی استاندارد زیر بغل.

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 2:40  توسط رضا  | 

جراحی ترمیمی ـ ایجاد یا كاشت پستان

این جراحی ها برای درمان كانسر نیست ، اما جهت بهبود ظاهر پستان بعد از جراحی استفاده میشود. اگر بیمار قصد جراحی ترمیمی دارد مهم است كه قبل از جراحی پستان، با یك جراح پلاستیك مشورت كند . توصیه در مورد نوع جراحی ترمیمی و زمان انجام آن بستگی به مسائل مختلف دارد. ترمیم پستان را میتوان همزمان با جراحی اولیه (ترمیم فوری ) یا بعد از مدتی (ترمیم تاخیری ) انجام داد .

مسائل جنسی در پستان ترمیمی :
درپستان ترمیمی احساس لذت در لمس پستان و نوك پستان از دست میرود. اعصاب مسئول حس نوك پستان از عمق پستان رد میشود كه در هنگام جراحی پستان قطع شده و قابل ترمیم نمیباشد و لذا نوك پستان حس نداشته یا حس خیلی كمی داردو حس پوست اطراف پستان نیز خیلی كم است هر چند مقداری از حس را بعد از مدتی بدست می آورد. جراحی ترمیمی پستان به تعدادی از بیماران كمك میكند تا احساس زنانگی و زیبایی را بیشتر حس كنند، هر چند این احساس خیلی كامل نیست .

چه انتطاری از جراحی دارید:
برای خیلی ها فكر جراحی خیلی ترسناك است . اما با شناخت بهتر ازمسائلی كه قبل، در ضمن، و بعد از جراحی پیش می آید می توان این ترس را کم کرد .
قبل از جراحی : امروزه پس از شک به کانسر پستان با استفاده از روش دو مرحله ای ابتدا از توده مشکوک بیوپسی شده و تشخیص اینكه بیمار كانسر دارد یا خیر در عرض چند روز داده میشود.
با روش بررسی پاتولوژی سریع در ضمن جراحی می توان هر دو مرحله جراحی را در یك مرحله انجام داد . در این روش باید از قبل بین جراح و متخصص پاتولوژی هماهنگی لازم به عمل آید.
اما وسعت درگیری تنها بعد از جراحی كامل مشخص میشود .بیمار معمولا چند روز قبل از جراحی با جراح ملاقات دارد كه در ضمن آن باید در مورد مسائل خاص بحث شود.

بعد از جراحی : بعد از جراحی معمولا محل زخم جراحی پانسمان شده و یك یا دو درن پلاستیكی در محل جراحی قرار داده می شود، تا خون و ترشحات محل جراحی را خارج كند . مراقبتهای محل جراحی شامل تخلیه و اندازه گیری مایعات و گزارش تغییرات آ ن به پزشك و پرستار می باشد . اغلب درن برای دو هفته در محل می ماند . هرگاه تخلیه مایع به كمتر از 30 سی سی در روز رسید درن خارج میشود . بعضی از جراحان دست را به گردن آویزان می كنند . ولی بعضی دیگر اجازه حركت به بیمار میدهند . اغلب بیماران درد كمی در محل جراحی دارند ، واز یك احساس عجیب در محل و زیر بغل ناراحت هستند( خواب رفتگی ، درد فشار آورنده وكشیدگی ).

دستوراتی درباره مراقبتهای بعد از جراحی معمولا به بیمار داده می شود كه مسائل زیر درآن مطرح است :
• مراقبتهای بعد از جراحی از زخم و پانسمان.
• چگونگی مراقبت از محل درن و ارزیابی مایعات خروجی از آن.
• علایم عفونت چیست ؟
• چه هنگام با پزشك و پرستار تماس گرفته شود.

• چه هنگام از دست كار گرفته شود و چه ورزشهایی توصیبه میشود تا از سفتی ومحدودی حرکت دست جلوگیری شود.
• چه هنگام مجددا پوشیدن برا BRA (سینه بند)شروع شود.
• چه هنگام استفاده از پروتز شروع شود و چگونه استفاده گردد.
• چه غداهایی مصرف و چه غذاهایی مصرف نشود.
• چه داروهایی مصرف شود ؟ از جمله داروی ضد درد

• محدودیت فعالیتها
• ازجمله احساسات محل جراحی خواب رفتگی در دست می باشد.
• چه تصویر ذهنی در مورد بدن خود داشته باشد.
• اقدامات پیگیری ومعرفی به مراكزبازتوانی. كه در آن داوطلبان كارشناس كه كانسر پستان داشته اند در اطلاع رسانی، مراقبت و آرام سازی، بیماران آنها را یاری میدهند.
اغلب بیماران پزشك خود را در 7 تا10روز بعد از جراحی ملاقات می كنند. پزشك شما باید در مورد گزارش پاتولوژی و در صورت لزوم ادامه درمان توضیح دهد و اگر درمان اضافه تر لازم باشد شما را به مركز سرطان شناسی داخلی و یا رادیوتراپی معرفی كند .

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 2:38  توسط رضا  | 

جراحی ترمیمی ـ ایجاد یا كاشت پستان

این جراحی ها برای درمان كانسر نیست ، اما جهت بهبود ظاهر پستان بعد از جراحی استفاده میشود. اگر بیمار قصد جراحی ترمیمی دارد مهم است كه قبل از جراحی پستان، با یك جراح پلاستیك مشورت كند . توصیه در مورد نوع جراحی ترمیمی و زمان انجام آن بستگی به مسائل مختلف دارد. ترمیم پستان را میتوان همزمان با جراحی اولیه (ترمیم فوری ) یا بعد از مدتی (ترمیم تاخیری ) انجام داد .

مسائل جنسی در پستان ترمیمی :
درپستان ترمیمی احساس لذت در لمس پستان و نوك پستان از دست میرود. اعصاب مسئول حس نوك پستان از عمق پستان رد میشود كه در هنگام جراحی پستان قطع شده و قابل ترمیم نمیباشد و لذا نوك پستان حس نداشته یا حس خیلی كمی داردو حس پوست اطراف پستان نیز خیلی كم است هر چند مقداری از حس را بعد از مدتی بدست می آورد. جراحی ترمیمی پستان به تعدادی از بیماران كمك میكند تا احساس زنانگی و زیبایی را بیشتر حس كنند، هر چند این احساس خیلی كامل نیست .

چه انتطاری از جراحی دارید:
برای خیلی ها فكر جراحی خیلی ترسناك است . اما با شناخت بهتر ازمسائلی كه قبل، در ضمن، و بعد از جراحی پیش می آید می توان این ترس را کم کرد .
قبل از جراحی : امروزه پس از شک به کانسر پستان با استفاده از روش دو مرحله ای ابتدا از توده مشکوک بیوپسی شده و تشخیص اینكه بیمار كانسر دارد یا خیر در عرض چند روز داده میشود.
با روش بررسی پاتولوژی سریع در ضمن جراحی می توان هر دو مرحله جراحی را در یك مرحله انجام داد . در این روش باید از قبل بین جراح و متخصص پاتولوژی هماهنگی لازم به عمل آید.
اما وسعت درگیری تنها بعد از جراحی كامل مشخص میشود .بیمار معمولا چند روز قبل از جراحی با جراح ملاقات دارد كه در ضمن آن باید در مورد مسائل خاص بحث شود.

بعد از جراحی : بعد از جراحی معمولا محل زخم جراحی پانسمان شده و یك یا دو درن پلاستیكی در محل جراحی قرار داده می شود، تا خون و ترشحات محل جراحی را خارج كند . مراقبتهای محل جراحی شامل تخلیه و اندازه گیری مایعات و گزارش تغییرات آ ن به پزشك و پرستار می باشد . اغلب درن برای دو هفته در محل می ماند . هرگاه تخلیه مایع به كمتر از 30 سی سی در روز رسید درن خارج میشود . بعضی از جراحان دست را به گردن آویزان می كنند . ولی بعضی دیگر اجازه حركت به بیمار میدهند . اغلب بیماران درد كمی در محل جراحی دارند ، واز یك احساس عجیب در محل و زیر بغل ناراحت هستند( خواب رفتگی ، درد فشار آورنده وكشیدگی ).

دستوراتی درباره مراقبتهای بعد از جراحی معمولا به بیمار داده می شود كه مسائل زیر درآن مطرح است :
• مراقبتهای بعد از جراحی از زخم و پانسمان.
• چگونگی مراقبت از محل درن و ارزیابی مایعات خروجی از آن.
• علایم عفونت چیست ؟
• چه هنگام با پزشك و پرستار تماس گرفته شود.

• چه هنگام از دست كار گرفته شود و چه ورزشهایی توصیبه میشود تا از سفتی ومحدودی حرکت دست جلوگیری شود.
• چه هنگام مجددا پوشیدن برا BRA (سینه بند)شروع شود.
• چه هنگام استفاده از پروتز شروع شود و چگونه استفاده گردد.
• چه غداهایی مصرف و چه غذاهایی مصرف نشود.
• چه داروهایی مصرف شود ؟ از جمله داروی ضد درد

• محدودیت فعالیتها
• ازجمله احساسات محل جراحی خواب رفتگی در دست می باشد.
• چه تصویر ذهنی در مورد بدن خود داشته باشد.
• اقدامات پیگیری ومعرفی به مراكزبازتوانی. كه در آن داوطلبان كارشناس كه كانسر پستان داشته اند در اطلاع رسانی، مراقبت و آرام سازی، بیماران آنها را یاری میدهند.
اغلب بیماران پزشك خود را در 7 تا10روز بعد از جراحی ملاقات می كنند. پزشك شما باید در مورد گزارش پاتولوژی و در صورت لزوم ادامه درمان توضیح دهد و اگر درمان اضافه تر لازم باشد شما را به مركز سرطان شناسی داخلی و یا رادیوتراپی معرفی كند .

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 2:37  توسط رضا  | 

اثرات جنسی درمان كانسر پستان

ازآنجایی كه كانسر پستان شایعترین كانسر زنها است ، مشكلات جنسی بیشتر از درمان هر كانسری با ماستكتومی پیوند دارد.از دست دادن یك پستان ، یا گاهی هردو پستان اگرخانم كانسرثانویه پیدا كند ، می تواند برای او یك ضربه سنگین باشد.
شایعترین عارضه جنسی كه بیمار را رنج می دهد احساس این است كه فكر میكند دیگران او را كمتر مورد توجه قراردهند.در فرهنگ ما ، فكر میكننیم كه پستان قسمت اصلی ایجاد زیبایی زن است.اگر پستان خارج شود ، این احساس نا امنی درخانم درمورد پذیرش او توسط همسرش ایجاد میشود و اینكه آیا او را هنوز دوست خواهد داشت؟

پستان و نوك پستان مبدا احساس جنسی برای اكثر زنها است.لمس پستان به عنوان شروع معاشقه معمول است.در تعدادی از خانمها " ارگاسم " تنها با دست درازی به پستان ایجاد میشود.و درتعدادی تحریك پستان لذت جنسی آنها را می افزاید.
درمان برای كانسر پستان این احساس لذت را کاهش داده و یا از بین میبرد.بعضی ازخانمها هنوز از لمس اطراف محل اسكار جراحی لذت میبرند.ولی بعضی ازلمس این ناحیه ناراحت میشوند و حتی از لمس پستان ونوك پستان طرف مقابل نیز احساس ناخوشایند دارند.

بعضی ازخانمها یك درد مزمن در قفسه صدری و شانه بعد از ماستكتومی دارند.می توان با استفاده از یك بالش روی محل جراحی در هنگام نزدیكی این درد را کمتر کرد.همچنین از فشار سینه و بازو روی محل درد اجتناب كرد.اگر تنها تومور خارج شده ( جراحی قسمتی ازپستان یالامپكتومی ) و سپس اشعه درمانی انجام شده ، پستان هنوز ممكن است اسكارداشته باشد.و ممكن است ازنظرشكل و اندازه متفاوت باشد.درطی دوران پرتو درمانی ، پوست قرمز و متورم می شود.پستان همچنین ممكن است دردناك شود.احساس پستان و نوك پستان ممكن است نرمال بماند.

جراحی ترمیمی پستان شكل پستان را نرمال می كند ، اما نمی تواند احساس پستان را نرمال كند.با گذشت زمان ، پوست محل ترمیم شده حساستر شده ، اما نمی تواند احساس لذت نرمال مانند قبل از ماستكتومی ایجاد كند. ترمیم پستان اغلب بهر حال پذیرش تصویر بدن خانم را بهتر میكند و كمك میكند كه جذابترشود .
جراحی و اشعه درمانی به پستان نمی تواند از نظر فیزیكی میل جنسی را كم كند .و در بررسی های انجام شده در اكثر بیماران با كانسر پستان ازنظر روحی به خوبی خود را وفق داده و یك سال بعد از جراحی مسایل جنسی آنها طبیعی شده است . آنها گزارش كرده اند كیفیت عمر آنها مانند افرادی بوده كه هرگز كانسر نداشته اند .

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 2:36  توسط رضا  | 

اثرات جنسی درمان كانسر پستان

ازآنجایی كه كانسر پستان شایعترین كانسر زنها است ، مشكلات جنسی بیشتر از درمان هر كانسری با ماستكتومی پیوند دارد.از دست دادن یك پستان ، یا گاهی هردو پستان اگرخانم كانسرثانویه پیدا كند ، می تواند برای او یك ضربه سنگین باشد.
شایعترین عارضه جنسی كه بیمار را رنج می دهد احساس این است كه فكر میكند دیگران او را كمتر مورد توجه قراردهند.در فرهنگ ما ، فكر میكننیم كه پستان قسمت اصلی ایجاد زیبایی زن است.اگر پستان خارج شود ، این احساس نا امنی درخانم درمورد پذیرش او توسط همسرش ایجاد میشود و اینكه آیا او را هنوز دوست خواهد داشت؟

پستان و نوك پستان مبدا احساس جنسی برای اكثر زنها است.لمس پستان به عنوان شروع معاشقه معمول است.در تعدادی از خانمها " ارگاسم " تنها با دست درازی به پستان ایجاد میشود.و درتعدادی تحریك پستان لذت جنسی آنها را می افزاید.
درمان برای كانسر پستان این احساس لذت را کاهش داده و یا از بین میبرد.بعضی ازخانمها هنوز از لمس اطراف محل اسكار جراحی لذت میبرند.ولی بعضی ازلمس این ناحیه ناراحت میشوند و حتی از لمس پستان ونوك پستان طرف مقابل نیز احساس ناخوشایند دارند.

بعضی ازخانمها یك درد مزمن در قفسه صدری و شانه بعد از ماستكتومی دارند.می توان با استفاده از یك بالش روی محل جراحی در هنگام نزدیكی این درد را کمتر کرد.همچنین از فشار سینه و بازو روی محل درد اجتناب كرد.اگر تنها تومور خارج شده ( جراحی قسمتی ازپستان یالامپكتومی ) و سپس اشعه درمانی انجام شده ، پستان هنوز ممكن است اسكارداشته باشد.و ممكن است ازنظرشكل و اندازه متفاوت باشد.درطی دوران پرتو درمانی ، پوست قرمز و متورم می شود.پستان همچنین ممكن است دردناك شود.احساس پستان و نوك پستان ممكن است نرمال بماند.

جراحی ترمیمی پستان شكل پستان را نرمال می كند ، اما نمی تواند احساس پستان را نرمال كند.با گذشت زمان ، پوست محل ترمیم شده حساستر شده ، اما نمی تواند احساس لذت نرمال مانند قبل از ماستكتومی ایجاد كند. ترمیم پستان اغلب بهر حال پذیرش تصویر بدن خانم را بهتر میكند و كمك میكند كه جذابترشود .
جراحی و اشعه درمانی به پستان نمی تواند از نظر فیزیكی میل جنسی را كم كند .و در بررسی های انجام شده در اكثر بیماران با كانسر پستان ازنظر روحی به خوبی خود را وفق داده و یك سال بعد از جراحی مسایل جنسی آنها طبیعی شده است . آنها گزارش كرده اند كیفیت عمر آنها مانند افرادی بوده كه هرگز كانسر نداشته اند .

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 2:34  توسط رضا  | 

روشهای درمان سرطان سینه

شیمی درمانی :
شیمی درمانی، درمان با داروهای ضد سرطان است كه ممكن است از طریق خوراكی یا وریدی ( تزریق درون رگ)تجویزمی شود. داروها به وسیله جریان خون به سلولهای كانسری در هر جای بدن می رسند . هر گاه درمان به عنوان درمان كمكی بعد از جراحی با حفظ پستان یا ماستكتومی به كار رود، میتواند به طور قابل توجهی عود بیماری را كم كند .

همچنین كموتراپی را در بیمارانی كه از ابتدای تشخیص بیماری پیشرفته داشته یا بعد از درمان اولیه بیماری عودكرده و پیشرفته میشود نیز بكاربرده میشود. كموتراپی نیوادجوانت ( قبل از درمان اصلی) یعنی شیمی درمانی كه قبل از جراحی داده میشود . شیمی درمانی نیوادجوانت اغلب توده اصلی را كوچك كرده و توده ای كه قبلا امكان جراحی كامل آن با جراحی نبوده را به توده قابل جراحی تبدیل می کند. سود دیگر جراحی نیو ادجوانت این است كه پزشك پاسخ توده را به شیمی درمانی قبل از خارج كردن توده ازبدن دیده و این به انتخاب شیمی درمانی بهتر بعد از جراحی كمك میكند . یعنی اگر توده كوچك نشد ، رژیم كموتراپی دیگر جایگزین میشود .

شیمی درمانی ، به صورت سیكل یا دوره ای تجویزمیشود ، كه هر دوره از درمان با یك دوره استراحت یا ترمیم بافتی همراه است . براساس رژیم درمانی انتخابی ، كل دوره درمان چهار تا شش ماه طول میكشد .
مصرف چتد داروی همزمان عموما موثرتر از درمان تك دارویی می باشد .

شایعترین رژیم های درمانی شامل :
• : CMF سیكلو فسفامید ، متوتركسات ، فلویورویوراسیل
• CAF :سیكلو فسفامید،آدریامایسین(داكسوروبیسن )، وفلویورویوراسیل
• AC : آدریامایسن (داكسوروبیسن )، و سیكوفسفامید
• CE-T آدریامایسن (یا فارموروبیسین ) و سیكوفسفامید و به دبنال آن تاكسول (ویا تاكسوتر) داده شود

• CFF:سیكلوفسفامید ، اپیروبیسن ( فارموروبیسن) و فلویورویوراسیل
• ‍CF : سیكلوفسفامید و فارموروبیسین
• تاكسوتر + فارومروبیسین ( یا آدریامایسین )
• تاکسول +فارموروبیسن

• ناولبین + ژمزار
• زلودا
• غیره

داروهای شیمی درمانی دیگر برای درمان خانمهای با كانسر پستان شامل وینورلبین (ناولبین ) وژمسیتابین (ژمزار ) و كاپسیتابین (زلودا ) می باشند. عوارض جانبی این داروها به نوع دارو ، مدت مصرف و مقدار مصرف بستگی دارد . عوارض جانبی گذرا شامل تهوع واستفراغ ، كاهش اشتها ،ریزش مو، زخم دهان ، و اختلال در عادت ما هیانه است.

از انجایی كه دارو های شیمی درمانی قادر به آسیب به سلولهای مولد وخونساز هستند ، ممكن است موجب آسیب سلولهای بنیادی در مغز استخوان گشته وتولیدسلو لهای خونی كم شود. این مسئله ممكن است سبب افزایش شانس عفونت ( به دلیل كاهش گلبولهای سفید خون ) ، امكان خونریزی سریعتر و بیشتر با ضربه یا بریدگی یا حتی خودبخود ( به دلیل كاهش پلاكتهای خون محیطی )،و ضعف و بی حالی ( به دلیل كاهش گلبو لهای قرمز خون ) گردد.
درمان های خیلی موثر برای درمان عوارض گذرای شیمی درمانی وجود دارد . برای مثال داروهای موثر در پیشگیری ودرمان تهوع واستفراغ ناشی از كموتراپی كشف شده است. همچنین یك گروه جدید از داروها موسوم به فاكتور های رشد قدرت ترمیم مغز استخوان را بیشتر کرده و عوارض به دلیل كموتراپی را كم میكنند .

یایسگی زودرس ( قطع عادت ماهانه زودتر از موعد) و ناباروری ( عدم قدرت باردار شدن) جزوعوارض بالقوه موقت ویادایمی شیمی درمانی است . در زنهای با سن بالاتر كه شیمی درمانی میشوند احتمال یایسگی و ناباروری بیشتر است .
ادریامایسن (داكسوروبیسین ) ممكن است عوارض قلبی دایمی به جا گذارد ، اما پزشكان با كنترول دقیق دوز دارو و استفاده از اكوكاردیوگرام و دیگر تستهای قلبی از این عارضه تا حدی اجتناب میكنند .

به طورخیلی نادربعضی از داروهای شیمی درمانی سبب سرطان خون نوع میلوییدی كه یك بیماری خیلی خطرناك و كشنده است میشود كه معمولا سالها بعد از درمان كانسر پستان تظاهر میابد .
فایده شیمی درمانی در جلوگیری از سرطان پستان بسیار زیاد بوده به طوری كه این سود ، بسیار بیشتر از ضررهای احتمالی ناشی از درمان است .

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 2:33  توسط رضا  | 

روشهای درمان سرطان سینه ـ قسمت دوم

رتودرمانی :
پرتودرمانی ، درمان با اشعه با انرژی بالا یا ذراتی است كه به سلولهای در حال رشد از جمله سلول های كانسری آسیب وارد می كند.این روش درمان ممكن برای كاهش اندازه تومور قبل از جراحی یا برای تخریب سلولهای باقیمانده در پستان ، قفسه صدری ، یا زیر پوست بعد ازجراحی بكاررود. در بعضی موارد، غدد لمفاوی فوق ترقوه ( غدد لمفاوی بالای استخوان ترقوه) و غدد لمفاوی پستانی داخلی ( غدد لمفاوی زیر پستان در داخل قفسه صدری ) نیز پرتودرمانی شوند. هر گاه نیاز به اشعه درمانی بعد از جراحی باشد معمولا حداقل یك ماه بعداز جراحی هنگامی كه ترمیم كامل شود به كار می رود .

اشعه درمانی خارجی :
روش درمان مرسوم برای خانمهای با كانسر پستان میباشد . اشعه از یك كانون خارج از بدن روی منطقه مورد نظر متمركز میشود.این عمل شبیه به یك عكس ساده با اشعه ایكس ولی در یك زمان با دوز بالاترو طولانی تر انجام می پذیرد . قبل از شروع پرتودرمانی تیم مسئول به دقت محل، زاویه اشعه و مقدار دوز لازم پرتو را مشخص میكنند . آنها با مقداری جوهرمحدوده محلهایی كه باید اشعه داده شود را علامت گذاری میكنند. بیماران معمو لا 5پنج بار درهفته به طورسرپایی درطول شش هفته درمان میشوند،هر درمان كمتراز چند دقیقه طول می كشد.خود درمان دردناك نمی باشد،ولی گاها بعد از چند جلسه درمان محل پرتودرمانی دچار سوختگی میگردد. مواد ضد عرق با اثر پرتودرمانی دخا لت كرده و نباید تا تكمیل درمان استفاده شوند.

عارضه اصلی پرتودرمانی خارجی تورم و سوختگی شبیه به آفتاب سوختگی در محل اشعه درمانی و ضعف و احساس سنگینی در محل اشعه درمانی است .باید بهداشت این منطقه را بادقت رعایت کرد،وتاحد امکان از دست کشیدن ویا ماساژدادن شدید منطقه رادیوتراپی شده اجتناب کرد. پوست این منطقه بخصوص از هفته سوم به بعد از پرتودرمانی شدیدا حساس شده و امکان کنده شدن دارد. نباید منطقه تحت اشعه درمانی در معرض پرتو مستقیم خورشید قرار گیرد زیرا می تواند علایم سوختگی را تشدید کند. این تغییرات در پوست و بافت پستان در عرض 6-12ماه از بین میروند . در بعضی از خانمها ، بعد از اشعه درمانی پستان كوچكتر وسفتر میشود.

اشعه درمانی به غدد لمفاوی زیر بغل ممكن است ایجاد " لمفاد م " كند.( در مبحث " چه اتفاقی بعد از درمان كانسر پستان می افتد " شرح داده خواهد شد ).پرتودرمانی را معمولا در ضمن بارداری بدلیل عوارض خطرناك برای جنین به كار نمی برند.

"این نکته را باید تاکید کرد که بیمارانی که تحت این روش اشعه درمانی قرار میگیرند، هیچگونه خطر پرتودهی برای اطرافیان دردوران درمان ندارند . لذا جداکردن این بیماران از دیگران هیچ ضرورتی ندارد".

بر ا كی ترا پی كه به آ ن اشعه درمانی درونی هم می گویند. یك روش درمانی دیگر اجرای اشعه درمانی می باشد . به جای اینكه اشعه را از خارج از بدن به بدن بتابانند ، ماده رادیواكتیو را مستقیما در بافت پستان نزدیك بافت كانسری می كارند .این روش هنوز تجربی میباشد و در مبحث " مباحت جدیدو اخبار در درمان تحقیقاتی كانسر پستان" شرح داده می شود. در حال حاضر این روش درمانی به طور معمول به کار نمی رود

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 2:31  توسط رضا  | 

هورمون درمانی در سرطان سینه

ستروژن ، هورمونی است كه به طوراصلی درتخمدان خانمها تولید شده ، و سبب رشد قسمتهایی از پستان میشود ( بخصوص آن قسمتهایی كه رسپنور یا گیرنده استروژن دارند).تحقیقات متعدد دردرمان كانسرپستان باتجویز بلوك كننده های استرروژن یا كم كننده های تولید استروژن صورت گرفته است. بیشترین داروی ضد استروژنی كه به طور معمول به كارمیرود ، تاموكسی فن یا Novaldex میباشد كه معمولا برای 5سال به صورت قرص تجویز می گردد.

درخانهای بعد از یائسگی که نیاز به درمان هورمونی پیدا مکنند ، طبق تحقیقات جدید از دسته دیگر اینگونه داروها به نام مهار کننده های آروماتاز استفاده می شود ( مانند لتروزول یا فمارا ). در سال اخیر درمان در خانمهای بعد از یائسگی به سه سال تاموکسی فن و سپس سه سال لتروزول تغییر یافته است . و اگر بیمار پنج سال تاموکسی فن دریافت کرده توصیه می شود برای سه سال دیگر لتروزول استفاده کند .

تحقیقات نشان داده استفاده از تاموكسیفن به عنوان درمان ادجوانت ( درمان كمكی بعد از جراحی اصلی ) احتمال عود بیماری را كمتر كرده است . بررسی های اخیربه طورروشن نشان داده در بیماران با كانسر پستان در مرحله پایین صرفنظر از سن بیمار مصرف این دارو به او كمك می كند .تاموكسیفن را ممكن است در درمان كانسر متاستاتیك در موارد خاص نیز تجویز کرد .

تعدادی از بررسی ها افزایش خفیف در ریسك كانسر اندومتر رحم در مراحل اول ( كانسر جدار رحم ) در زنهایی كه تاموكسی فن مصرف میكنند را نشان داده است این احتمال در زنهایی كه بیش از 5 سال دارو مصرف كرده باشند افزایش بیشتری می یابد. كانسر اندومترمعمولا در مراحل خیلی اولیه تشخیص داده شده و با جراحی قابل ریشه كن شدن شدن می باشد . هر خونریزی واژینال غیر طبیعی ( كه معمولا اولین علامت كانسررحم است ) را با ید فورا به پزشك اطلاع داد .اثرات دیگر شامل افزایش وزن ، گر گرفتگی ، تغییرات خلقی ، و كاتراكت ( آب مروارید ) است .

رالوكسی فن دارویی شبیه به تاموكسی فن می باشد كه اثر استروژن را روی بافت پستان و كانسر پستان مهار میكند.درخانهایی که ریسک بالای کانسر پستان دارد تاثیر رالوکسفن در حال بررسی می باشد . در حال حاضر به عنوان درمان دارویی درخانمهایی كه كانسر پستان دارند توصیه نمیشود
در بعضی از خانمهایی كه بیماری به استخوان دست اندازی كرده ( متاستاز استخوان ) بعد از مصرف داروهای ضد استروژنی ( مانند تاموكسی فن ) ممكن است به طور موقت رشد تومور شعله ور شده و این عارضه به صورت درد و قرمزی در عضلات و استخوان و افزایش اندازه تومور را تظاهر کند ، كه معمولا بعد از چند روز این علایم از بین میرود.داروهر چند در ابتدا علایم را تشدید میكند ولی یك علامت خوب در پاسخ تومور به این داروها است و بهتر است در صورت امكان دارو قطع نشود و ادامه داده شود . اگر كلسم بیمار در اثر مصرف دارو هورمونی افزایش یابد نتوان انرا با درمان كنترل كرد داروی هورمونی باید قطع گردد .

آناستروزول یك داروی هورمونی دیگر است . برعكس تاموكسی فن ، كه به و سیله مهار رسپتور سرعت رشد كانسر را كم میكند ، آناستروزول آنزیمی كه برای تولید استروژن لازم است را مهار میكند .اناستروزول یك انتخاب جدید در خانمها با كانسر پستان پیشرفته است كه در تحت درمان با تاموكسی فن یابعد از آن بیماری رشد میكند . در تحقیقات اخیر اثر تاموكسی فن و آناسروزول در درمان كمكی یا ادجوانت كانسر پستان بررسی واثر انها با یكدیگر مقایسه می شود .
( magace ( megestrol acetate یك داروی دیگر هورمونی در درمان كانسر پستان پیشرفته است ، معمولا در بیمارانی به كار میرود كه كه به تاموكسی فن جواب نداده اند ویا بعداز مدتی كه جواب داده به آن مقاوم شده اند.
از داروهای هورمونی جدید ( letrozol ( femara می باشد .
روشها ی هورمونی دیگر در كنترول رشد كانسر پستان وجود دارد ولی تعداد انها كم است . اضافه كردن پروژستینها ( هورمون دیگری كه در پستان تولید می شود ) یا آندروژن ( هورمومن مردانه ) ممكن بعد از اینكه داروهای دیگر اثر نكند در درمان كانسر پستان پیشرفته به كار رود . عوارض جانبی بر اساس داروی مصرفی است ، اما با پروژ ستینها ، شایعترین عارضه جانبی احتباس مایعات است . آندروژنها سبب بروز بعضی از صفات مردانه مانند افزایش موهای صورت و صدای مردانه میشود .

اواوفوركتومی یك جراحی است كه هر دو تخمدان خانم خارج می شود. درخانم های قبل ازیائسگی این جراحی باعث خارج كردن منبع اصلی استروژن می گردد. اواوفوركتومی قبل از بكار گیری دارو های ضد استروژن به طور شایع انجام میشد . امروزه ، هنوز این روش گاها در زنهای قبل از سن یایسگی به كار میرود این جراحی در زنهای قبل از منوپوز كه شیمی درمانی شده و تاموكسی فن دریافت كرده اند غیر ضروری به نطر می رسد زیرا كموتراپی می تواند كار تخمدانها را كاهش داده و تولید استروژن را كم كند. اووفورکتومی می تواند به روش طبی با دارو نیز انجام شود .

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 2:28  توسط رضا  | 

ایمنی درمانی با انتی بادی

ایمنی درمانی با انتی بادی ( Trastuzumab  Herceptin )
هرسپتین یك انتی بادی منوكلونال می باشد كه به یك پروتئین محرک رشد موسوم به HER2/neu كه به مقدار كم در سطح سلولهای نرمال پستان و در سطح اكثر سلولهای كانسری قراردارد متصل شده و اثرتحریكی آنرا روی رشد مها ر كرده و از طرفی سیستم ایمنی را برای مهار كانسر تحریك میكند . حدود ثلث بیماران با كانسر پستان مقادیر بالائی از این پروتئین در سطح سلول های خود داشته و تومور پستان این بیماران تمایل به رشد تهاجمی تر دارند .

این دارو در بعضی از بیماران مبتلا به كانسر پستان كه بعد از شیمی درمانی یا ضمن شیمی درمانی كانسر متاستاز داده را كنترل کرده است.مصرف همزمان هرسپتین با شیمی درمانی موثرتر از كموتراپی تنها بوده است . مصرف تنها یا به همراه شیمی درمانی مانند تاكسول ، سبب كوچك شدن كانسرشده و به افزایش طول عمر بیمار كمك میكند .

این دارو را هم به عنوان درمان کمکی ( ادجوانت ) و هم هر گاه شیمی درمانی یا هورمون درمانی معمول اثر نكند به كار میبرند ، اما در مطالعات اخیر مشخص شده اضافه كردن آن به كورس اول كموتراپی در بیمارانی که درصد بالایی از HER2/NEU برروی سلولهای کانسری دارند طول عمر را بیشتر میكند و بروز عود را كمتر كرده است.
در مقایسه با داروهای كموتراپی ، عوارض هرسپتین كمتر است.و ندرتا سبب تب و لرز ، ضعف ، تهوع ، استفراغ و سرفه ، اسهال و سردرد میگردد . در عده ای از بیماران نیز عوارض قلبی ایجاد كرده است . 

درمانهای آزمایشی بالینی ( Clinical Trial ) :
درمانهای جدید و با نتایج امیدوار كننده در دست اجرا است كه آ نها را روی افراد داوطلب اجراكرده و به آنها آزمونهای بالینی میگویند . آزمون بالینی تنها هنگامی اجازه اجرا روی بیمار دارد كه دلایل قاطع برای احتمال اثر دارو وجود داشته باشد .
سه مرحله در یك آزمون بالینی وجود دارد كه قبل از تجویز برای انسان باید انجام شود و سپس سازمان دارو و غذا اجازه مصرف برای انسان را صادر می كند.
هدف فاز اول بررسی برروی پیدا كردن بهترین راه تجویز دارو و دوز ایمن این درمان جدید است . پزشكان بیماران را جهت هر گونه عارضه دارو دقیقا تحت نظر میگیرند . زیرا هرچند دارو قبلا در آزمایشگاه بررسی شده و روی حیوانات آزمایشگاهی تست شده ولی عوارض روی انسان قابل پیش بینی نیست.

در فاز دوم بررسی درمان بعد از آنكه ایمن بودن دارو اثبات شد ، موثر بودن داروی جدید بررسی میشود . بیماران را دقیقا جهت بررسی تاثیر دارو با آزمایش روی محلهای اولیه درگیری تحت نظر قرار میدهند. در این مرحله علاوه بر اثر داروی جدید هر گونه عارضه احتمالی بررسی و ثبت میشود .
آزمونهای مرحله سوم نیاز به بررسی تعداد زیاد بیمار برای نتیجه گیری صحیح دارد . در بعضی از بررسی ها تا هزاران بیمار بررسی میشوند . یك گروه از بیماران درمان استاندارد ( كه همه قبول دارند ) را دریافت كرده و با گروهی كه داروی آزمایشی را دریافت می كنند مورد مقایسه قرار خواهند گرفت.

به آن گروه از بیماران كه درمان استاندارد را دریافت میكنند گروه كنترل گویند.و گروه تحت درمان جدید را به عنوان گروه مورد مطالعه نام داده و این دو گروه با هم مقایسه شده و اثرات آنها روی طول عمر مقایسه میكنند . تمام بیماران از نظر بروز عوارض دقیقا پیگیری شده و در صورت بروز عوارض خیلی شدید درمان جدید قطع می شود.

در هر مرحله بیماران باید به طور کامل از آزمایشی بودن دارو آگاه شده و فرم رضایت نامه را امضاء کند.
هیچ داروی جدید ( چه شیمیایی و چه گیاهی و سنتی ) نباید بدون گذراندن مراحل فوق در بیماران مصرف شود.

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 2:27  توسط رضا  | 

درمانهای جایگزین در سرطان سینه

اگرشما تصمیم به درمانهای اثبات نشده یا مكمل و غیره از جمله گیاه درمانی دارید ، بهتر است به طور كامل آنرا با تیم درمانی در میان بگذارید . بعضی از درمانهای ثابت نشده می تواند با درمانها ی استاندارد تداخل دارویی داشته باشند و سبب عوارض كشنده شود. بخصوص انواع مختلف گیاه درمانی که درابتدا شاید انسان فکر کند عارضه زیادی نداشته باشند. اکثر این داروهای گیاهی متشکل از مواد شیمیایی متعدد درون گیاه میباشد که خواص آنها و تداخل درمانی آنها بررسی نشده است .و گاها سبب بی اثر شدن درمانهای جاری و گاها بروز عوارض شدید میگردند.

درمان كانسر پستان بر اساس مرحله یاStage بیماری :
STAGE یا مرحله بیماری :
منظور میزان گسترش بیماری می باشد كه به اندازه تومور اولیه هنگام جراحی و به تعداد غدد لمفاوی درگیر زیر بغل و به درگیری در نقاط دور دست مثلا در كبد یا ریه یا استخوان بستگی دارد.
جهت بررسی درگیری كانسر در نقاط دیگر بدن ، در ویزیت اول یكسری بررسی های كامل از جمله سی تی اسكن از شكم و لگن ، گرافی قفسه صدری ، اسكن استخوان ، و آزمایشات متعدد از كبد و كلیه به عمل می آید .از ماركرهای توموری نیز برای پیگیری بیمار استفاده می شود . در اكثر بیماران تومور محدود به پستان و یا غدد لمفاوی زیر بغل بوده و بعد از جراحی تمامی آزمایشات نرمال می باشد . در این حالت درمانها برای جلوگیری از عود احتمالی انجام میگیرد. به این درمان ، درمان كمكی یا درمان ادجوانت گویند . 

مرحله صفر( Stage 0 )
دو گونه مرحله صفر بیماری وجود دارد، كه كاملا متفاوت از یكدیگر درمان می شوند .
( Ductal carcinoma in situ ( DCIS
( Lobular carcinoma insitu ( LCIS

جهت درمان LCIC درمان فوری و شدید توصیه نمیشود، زیرا این حالت یك سرطان حقیقی نیست . اما از آنجایی كه ریسك یك كانسر مهاجم را به طور قابل توجهی بالا می برد پیگیری نزدیك الزامی است . این شامل ماموگرافی سالیانه و معاینه بالینی دو بار در سال است . بررسی و پیگیری دقیق هر دو پستان الزامی است زیرا احتمال كانسر در هر دو پستان بالا تر از معمول است.

این زنها ممكن است جزو آزمونهای درمانی در مطالعات پیشگیری از كانسر پستان قرار گیرند . ( به عنوان مثال تاموكس فن یا رالوكسی فن ) و در مورد روشهای پیگیری دیگر به آنها شرح داده شود مانند تغییر در رژیم غذایی ، ورزش مداوم و جراحی به عنوان پیشگیری ( ماستكتومی دو طرفه ساده = خارج كردن پستان بدون خارج كردن غدد لمفاوی زیر بغل ) بخصوص در خانمهایی كه ریسك بالای كانسر پستان دارند مانند كسانی كه سابقه فامیلی قوی دارند ممكن است توسط بیمار جهت جلوگیری از كانسر پستان مهاجم انتخاب شود. بر اساس انتخاب بیمار او میتواند ترمیم پستان سریع یا تاخیری را انتخاب كند .

انتخاب درمان در DCIS به نتیجه ماموگرام و بیوپسی بستگی دارد و البته به انتخاب خود بیمار.دراكثر موارد بیمار میتواند بین یك لامپكتومی وپرتودرمانی ( درمان با خفظ پستان ) یا یك ماستكتومی ساده انتخاب داشته باشد . لامپكتومی بدون پرتودرمانی ممكن است در بیماران با یك ضایعه خیلی كوچك و درجه بدخیمی كم به كار برد .ودرصورت منطقه بزرگ یا ضایعات متعدد و یااینكه نتوان ضایعه رابا یك حاشیه پاك جراحی كرد بهتراست بیمار ماستكتومی ساده شود .بیمارانی كه ماستكتومی شده اند میتوانند تحت جراحی ترمیمی پستان فوری و یاباتاخیرقرارگیرند . بررسی های اخیر نشان داده تاموكسی فن بعد از لامپكتومی و پرتودرمانی ریسك عودبا كانسر مهاجم را كم كند .

مرحله یك  ( Stage 1 ) :

روش انتخابی در این مرحله برای اكثر بیماران درمان با حفظ پستان با لامپكتومی ( خارج كردن تومورسرطانی با یك حاشیه پاك در اطراف ) و خارج كردن غددلمفاوی زیر بغل ، سپس اجرای پرتودرمانی است . خارج كردن غده لمفاوی نگهبان یا مسئول میتواند جایگزینی برای روش مرسوم باشد.
انتخاب دیگر جراحی پستان رادیكال تعدیل شده میباشد (MRM=Modifed radical Mastectomt) خارج كردن پستان و غدد لمفاوی زیر بغل بایابدون ترمیم پستان.

اگر قطر توده كمتر از یك سانتیمتر باشد درمان كمكی یا ادجوانت لازم نیست.بعضی از پزشكان اگر در این بیماران با توده كمتر از یك سانتیمتر علایم باپیش آگهی بدوجودداشت ( مانند درجه بالای بدخیمی در بررسی میكروسكوپی ، یا درصد بالای فاز S درفلوسیتومتری یا اندكس بالایKi-67 یا گیرنده استروژن منفی ) توصیه به درمان كمكی مانند شیمی درمانی یا هرومن درمانی می شود.اگر توده بزرگ باشد براساس مسائل ذكرشده در بالا نیاز به درمان كمكی با شیمی درمانی یا هورمون درمانی می باشد

مرحله دو ( Stage 2 ) :

نوع جراحی برای مرحله یك و دو بیماری مشابه است.بعد از ماستكتومی اگر تومور بزرگ باشد یا به غدد لمفاوی زیر بغل دست اندازی كرده باشد پرتودرمانی توصیه می شود .
درمان كمكی سیستمیك یا ادجوانت سیستمیك ( یعنی درمانی كه از طریق خون در تمام بدن پخش شده و میتواند به طریق خوراكی یا وریدی مصرف شود ) در این مرحله نیاز می باشد. درمان كمكی می تواند هورمون درمانی یا شیمی درمانی یا هر دو باشد ( بر اساس سن بیمار ، نتایج بررسی گیرنده استروژن ، و اینكه بیماری به غدد لمفاوی زیر بغل دست اندازی كرده یا خیر ).

یك انتخاب برای خانمهایی كه تمایل به حفظ پستان دارند و توده پستان انها بین 2 تا 5 سانتیمتر میباشد درمان نئوادجوانت یاشیمی درمانی قبل از جراحی است. در این روش با شیمی درمانی اندازه توده كوچك شده و امكان لامپكتومی فراهم می آید .در بعضی از خانمها اندازه توده نسبت به اندازه پستان آنها بزرگ بوده و لامپكتومی مشكل و یا غیر ممكن است. اگر درمان نئوادجوانت بتواند توده را كوچك كند سپس لامپكتومی به عمل آمده و بعد از آن پرتودرمانی شده و شیمی درمانی با یا بدون هورمون درمانی اجرا می گردد. ولی اگر كموتراپی نئوادجوانت نتوانست توده را كوچك كند باید ماستكتومی به عمل آمده و بعد از آن پرتودرمانی و سپس شیمی درمانی با یا بدون هورمون درمانی به عمل آید .

درمان كمكی یا ادجوانت در كانسر پستان مرحله 1 و 2 :درمان بر اساس اندازه تومور ،انتشار تومور به غدد لمفاوی زیر بغل ، و خصوصیات دیگر تومورتوصیه میشود .این درمان شامل شیمی درمانی یا هومون درمانی یا هر دو است .
درمان هورمونی ممكن است درخانمهایی كه رسپتورمنفی هستندموثرنباشد. این بیماران معمولا تنها شیمی درمانی به عنوان درمان كمكی بعد از جراحی دریافت میكنند. زنهای با سن بالاتر از 50 سال كه منس(عادت ماهیانه ) آنها قطع شده و رسپتور استروژن توده پستان مثبت شود معمولا درمان هورمونی با تاموكسی فن به عنوان درمان كمكی دریافت میكنند .( تعدای از این بیماران بخصوص اگر درگیری غدد لمفاوی زیر بغل داشته باشند شیمی درمانی هم دریافت میكنند).

زنهای با سن كمتر از 50 سال كه هنوز عادت ماهیانه میشوند معمولا شیمی درمانی وریدی می شوند . تا سالهای اخیر خانمها ی قبل از سنین یائسگی بعد از شیمی درمانی درمان هورمونی نمی شدند ولی ثابت شده درمان هورمونی در این بیماران اگر گیرنده هورمونی مثبت باشدریسك عود كانسر پستان را كمتر می كند و طول عمر نهائی را بالا میبرد .

مرحله سه ( stage 3 ) :
این مرحله به دوقسمت تقسیم میشود 3الف و 3ب.
كانسرها ی كوچكتر مرحله 3 الف را می توان با روش جراحی (با یا بدون ترمیم پستان ) خارج كرد . لامپكتومی ( خارج كردن تمامی توده بدون خارج كردن پستان ) براساس اندازه توده و پستان میتواند یك انتخاب مناسب باشد . بعد از جراحی معمولا اشعه درمانی یا شیمی درمانی كمكی به عمل می آید . كانسر های بزرگتر مرحله 3الف را ممكن است با شیمی درمانی نئو ادجانت (قبل از جراحی ) با یا بدون هورمون درمانی درمان كرد .سپس درمان جراحی اصلی پستان را با یا بدون ترمیم پستان اجرا نمود . خارج كردن توده ( لامپكتومی ) یك انتخاب دیگر است، كه بعد از آن باید در تمامی بیماران اشعه درمانی را اجرا كرده و درمان كمكی سیستمیك شامل شیمی درمانی را با یا بدون درمان هورمونی اجرا نمود .

برای مرحله 3 ب ، كه شامل كانسر پستان التهابی نیز میشود ، درمان شامل شیمی درمان نئوادجوانت(قبل از جراحی )، با یا بدون هورمون درمانی است ، بعد از آن بیمار باید جراحی به صورت خارج كردن توده( لامپكتومی)،یا جراحی وسیع پستان انجام شود و معمولا بعد از آن كموتراپی ادامه داده میشود . هدف شیمی درمان قبل از جراحی كوچك كر دن توده در حدی است كه بتوان آنرا راحتر و كاملتر خارج كرد . بعد از جراحی ، اشعه درمانی، كموتراپی و هورمون درمانی انجام میشود . بیماران با كانسر پستان مرحله 3 ب را میتوان با روشهای شیمی درمانی آزمایشی شدید همراه با پیوند سلولهای بنیادی درمان كرد. کلا پیش آگهی بیماران در این مرحله خوب نیست لذا باید به فکر روشهای درمانی جدید بود و اکثر مراکز تحقیقاتی تمایل دارند این بیماران وارد آزمونهای بالینی گردند.

مرحله چهارم (stage 4 ) :
درمان سیستمیك ( درمانی كه از طریق خون در بدن پخش میشود ) ، درمان اصلی در این مرحله است كه شامل شیمی درمانی ، هورمون درمانی یا هر دو است . ایمنی درمانی با trastuzumab(herceptin) به تنهائی یا به همراه شیمی درمانی یك انتخاب جدید در خانمهای با كانسر پستان و سطح بالای پروتیین HER2/neu در نسج تومور پستان میباشد . herceptin را معمولا هر گاه درمان ابتدایی با شیمی درمانی یا هورمون درمانی استاندارد مفید نشودو یا شكست به خورد به كار میبرند . اشعه درمانی یا جراحی را نیز ممكن است درتخفیف بعضی علایم به كار ببرند.

درمان جهت كاهش درد، به منطقه انتشاركانسر بستگی دارد،به عنوان مثال دردبه دلیل متاستازاستخوانی را ممكن است با اشعه درمانی خارجی و/یا با داروهای دسته biphosphonatesمانند pamidronate ( Aredia) یاzometa درمان كرد .
Biphosphonates یك سری دارو هستند كه از شكستگی استخوانهای آسیب دیده به دلیل كانسر پستان جلوگیری می كنند.
بیماران با حال عمومی بهتر و وضع جسمی مناسب را باید ترقیب كرد وارد روشها ی درمانی آزمایشی با شیمی درمانی شدید و پیوند سلول بنبیادی شوند .

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 2:26  توسط رضا  | 

عود كانسر پستان

برگشت و یا عود كانسر پستان ممكن است " موضعی " ( در پستان یا محل حراحی پستان ) یا به صورت " عود دوردست " باشد .
درمان خانمهای با عود كانسر پستان " موضعی " به نوع درمان اولیه بستگی دارد . در خانمی كه جراحی پستان را با حفظ و ترمیم پستان انجام داده و كانسر عود كرده است ، عود را معمولا با جراحی كامل پستان درمان میكنند.

اگر در ابتدا درمان با جراحی كامل پستان بوده و عود در نزدیكی محل اسكار جراحی روی داده باشد ، معمولا درمان با اشعه درمانی پی گرفته می شود . در هر دو مورد فوق بعد از درمان جراحی یا اشعه درمانی بیمار باید هورمون درمانی یا شیمی درمانی شود . درهنگام عود معمولا باید از شیمی درمانی با داروهای غیر از دسته قبل استفاده کرد. زیرا عود دلیل بر مقاومت سلولهای توموری به رژیم شیمی درمانب اولیه می باشد.
خانمهای با متاستاز " دور دست " و در گیری بافتهایی مانند استخوان ، ریه ، مغز ، یا غیره را باید مانند بیمارانی كه ازابتدادرمرحله4 تشخیص داده شده اند درمان كرد .

چند نکته در مورد عود کانسر پستان بعد از درمانهای اولیه :
1- با اجرای جراحی ،شیمی درمانی ،پرتودرمانی و هورمون درمانی احتمال عود کم می شود ولی از بین نمی رود. لذا بیماران باید تحت نظر باشند.(در پاراگراف های بعدی توضیح داده می شود )

2-انجام درمانهای فوق حتی شیمی درمانی احتمال کانسر پستان در پستان مقابل را از بین نمی برد. در حقیقت ریسک کانسر پستان سمت مقابل حتی بیشتر از افراد دیگر جامع است. لذا بیمار باید به طور مکرر تحت معاینه و ماموگرافی از پستان مقابل قرار گیرد.

درمان كانسر پستان در طول بارداری :

ازهر3000 خانم در دوران بارداری یك نفرممكن است مبتلابه كانسرپستان شود.بین% 8/2 تا %3/7 موارد كانسر پستان در دوران بار داری یا در دوران شیر دهی به نوزاد بروز میكند.اشعه درمانی در دوران بارداری می تواند سبب بروز ناهنجاری در جنین شودوبه این علت اجرا نمیشود.و چون نمیتوان اشعه درمانی كرد امكان لامپكتومی و حفظ پستان نیز نمی باشد . ولی ثابت شده بیوپسی از پستان و حتی جراحی وسیع پستان و خارج كردن پستانModified radical mastectomy برای مادر و جنین بی خطر است.

تا چندی پیش فكر می شد كه شیمی درمانی برای جنین خطر ساز است . ولی چندین مقاله و مطالعه اخیر نشان داده كه شیمی درمانی در دهه دوم و سوم بارداری ( از ماه چهارم تا نهم ) ریسك و خطر ناهنجاری جنین ، مرگ جنین ، و جنین نارس ، و جنین كم وزن در هنگام زایمان را زیادتر از معمول نمی كند . به دلیل احتمال زیاد خطر برای جنین در سه ماهه اول بار داری شیمی درمانی دراین دوره تا كنون آزمایش نشده است.درصورت نیاز به شیمی درمانی بعد از زایمان بهتر است مادر از شیر دادن به نوزاد اجتناب کند ولی بغل کردن و پرستاری از نوزاد ممانعتی ندارد.

چه مواردی را در مورد كانسر پستان باید از پزشكتان سئوال كنید ؟
این مهم است كه شما یك بحث كاملا باز و روشن با پزشك تیم درمانی خود داشته باشید . از سئوال كردن نترسید . بعضی از سئوالات را در زیر مطرح میكنیم
• چه گونه ای از كانسر پستان را دارم ؟
• آیا كانسر من به غدد لمفاوی یا ارگانهای درونی من منتقل شده ؟
• مرحله یا Stage كانسر من كدام است و پیش اگهی بیماری من در این مرحله از بیماری چگونه است ؟

• كدام درمان برای من مناسب است ؟ چه درمانی را شما پیشنهاد میكنیید ؟ چرا ؟
• من باید منتظر كدام یك از عوارض درمان باشم ؟
• كدام یك از درمانهای ترمیمی را اگر مایل باشم میتوانم اجرا كنم ؟

 • آیا رژیم غذایی خاصی را باید پیروی كنم ؟
• امكان عود بیماری من بعد از اجرای درمان پیشهادی چقدر است ؟
• آیا بعد از درمان ممكن است من یایسه بشوم ؟

باید قبل از ملاقات با پزشك سئوالات دیگر ی كه ممكن است برای شما پیش آید را یاداشت كنید مانند اینكه شما بخواهید بدانید چه زمانی شما میتوانید مشغول فعالیت شغلی شوید . یا اینكه شما بخواهید امكانات دیگر درمانی و یا روشهای درمانی درحال آزمایش كه می توانید وارد آنها شوید را بدانید . حضور یك فرد دیگر یا یك منشی میتواند به شما كمك زیادی بكند . جمع اوری تمامی مدارك ، گزارشات پزشكی ، پاتولوژی و رادیولوژی و اقدامات درمانی انجام شده بسیار در آینده جهت مشاوره ها و یا انتخاب درمانهای جدید مفید واقع خواهد شد .

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 2:24  توسط رضا  | 

عود كانسر پستان

برگشت و یا عود كانسر پستان ممكن است " موضعی " ( در پستان یا محل حراحی پستان ) یا به صورت " عود دوردست " باشد .
درمان خانمهای با عود كانسر پستان " موضعی " به نوع درمان اولیه بستگی دارد . در خانمی كه جراحی پستان را با حفظ و ترمیم پستان انجام داده و كانسر عود كرده است ، عود را معمولا با جراحی كامل پستان درمان میكنند.

اگر در ابتدا درمان با جراحی كامل پستان بوده و عود در نزدیكی محل اسكار جراحی روی داده باشد ، معمولا درمان با اشعه درمانی پی گرفته می شود . در هر دو مورد فوق بعد از درمان جراحی یا اشعه درمانی بیمار باید هورمون درمانی یا شیمی درمانی شود . درهنگام عود معمولا باید از شیمی درمانی با داروهای غیر از دسته قبل استفاده کرد. زیرا عود دلیل بر مقاومت سلولهای توموری به رژیم شیمی درمانب اولیه می باشد.
خانمهای با متاستاز " دور دست " و در گیری بافتهایی مانند استخوان ، ریه ، مغز ، یا غیره را باید مانند بیمارانی كه ازابتدادرمرحله4 تشخیص داده شده اند درمان كرد .

چند نکته در مورد عود کانسر پستان بعد از درمانهای اولیه :
1- با اجرای جراحی ،شیمی درمانی ،پرتودرمانی و هورمون درمانی احتمال عود کم می شود ولی از بین نمی رود. لذا بیماران باید تحت نظر باشند.(در پاراگراف های بعدی توضیح داده می شود )

2-انجام درمانهای فوق حتی شیمی درمانی احتمال کانسر پستان در پستان مقابل را از بین نمی برد. در حقیقت ریسک کانسر پستان سمت مقابل حتی بیشتر از افراد دیگر جامع است. لذا بیمار باید به طور مکرر تحت معاینه و ماموگرافی از پستان مقابل قرار گیرد.

درمان كانسر پستان در طول بارداری :

ازهر3000 خانم در دوران بارداری یك نفرممكن است مبتلابه كانسرپستان شود.بین% 8/2 تا %3/7 موارد كانسر پستان در دوران بار داری یا در دوران شیر دهی به نوزاد بروز میكند.اشعه درمانی در دوران بارداری می تواند سبب بروز ناهنجاری در جنین شودوبه این علت اجرا نمیشود.و چون نمیتوان اشعه درمانی كرد امكان لامپكتومی و حفظ پستان نیز نمی باشد . ولی ثابت شده بیوپسی از پستان و حتی جراحی وسیع پستان و خارج كردن پستانModified radical mastectomy برای مادر و جنین بی خطر است.

تا چندی پیش فكر می شد كه شیمی درمانی برای جنین خطر ساز است . ولی چندین مقاله و مطالعه اخیر نشان داده كه شیمی درمانی در دهه دوم و سوم بارداری ( از ماه چهارم تا نهم ) ریسك و خطر ناهنجاری جنین ، مرگ جنین ، و جنین نارس ، و جنین كم وزن در هنگام زایمان را زیادتر از معمول نمی كند . به دلیل احتمال زیاد خطر برای جنین در سه ماهه اول بار داری شیمی درمانی دراین دوره تا كنون آزمایش نشده است.درصورت نیاز به شیمی درمانی بعد از زایمان بهتر است مادر از شیر دادن به نوزاد اجتناب کند ولی بغل کردن و پرستاری از نوزاد ممانعتی ندارد.

چه مواردی را در مورد كانسر پستان باید از پزشكتان سئوال كنید ؟
این مهم است كه شما یك بحث كاملا باز و روشن با پزشك تیم درمانی خود داشته باشید . از سئوال كردن نترسید . بعضی از سئوالات را در زیر مطرح میكنیم
• چه گونه ای از كانسر پستان را دارم ؟
• آیا كانسر من به غدد لمفاوی یا ارگانهای درونی من منتقل شده ؟
• مرحله یا Stage كانسر من كدام است و پیش اگهی بیماری من در این مرحله از بیماری چگونه است ؟

• كدام درمان برای من مناسب است ؟ چه درمانی را شما پیشنهاد میكنیید ؟ چرا ؟
• من باید منتظر كدام یك از عوارض درمان باشم ؟
• كدام یك از درمانهای ترمیمی را اگر مایل باشم میتوانم اجرا كنم ؟

 • آیا رژیم غذایی خاصی را باید پیروی كنم ؟
• امكان عود بیماری من بعد از اجرای درمان پیشهادی چقدر است ؟
• آیا بعد از درمان ممكن است من یایسه بشوم ؟

باید قبل از ملاقات با پزشك سئوالات دیگر ی كه ممكن است برای شما پیش آید را یاداشت كنید مانند اینكه شما بخواهید بدانید چه زمانی شما میتوانید مشغول فعالیت شغلی شوید . یا اینكه شما بخواهید امكانات دیگر درمانی و یا روشهای درمانی درحال آزمایش كه می توانید وارد آنها شوید را بدانید . حضور یك فرد دیگر یا یك منشی میتواند به شما كمك زیادی بكند . جمع اوری تمامی مدارك ، گزارشات پزشكی ، پاتولوژی و رادیولوژی و اقدامات درمانی انجام شده بسیار در آینده جهت مشاوره ها و یا انتخاب درمانهای جدید مفید واقع خواهد شد .

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 2:23  توسط رضا  | 

پيگيري هاي لازم

بعد از كامل شدن دوره اول درمان ، بسيار مهم است كه تمام پيگيري هاي لازم را طبق برنامه انجام دهيد. در طي اين مدت پزشك شما سئوالاتي در مورد بعضي از علايم كرده ، معايناتي را انجام ميدهد ، و يك سري آزمايش را براي كشف عود و عوارض درمان به عمل خواهد آ ورد . بيمار هيچگاه نبايد علايم مشكوكي كه به فكرش ميرسدرا به طور ناصحيح ( شديد تر از واقع و يا كمتر از آن چيزي كه هست ) به پزشك انتفال دهد .

در ابتدا برنامه پيگيري را هر 3-4 ماه یکبار قرار ميدهند . هر چه زمان بگذرد و بيماري برگشت نداشته باشد فواصل ويزيت طولاني تر ميشود.بعد از 5 سال ، هر6 ماه يك بار ويزيت و پيگيري كافي است . مامو گرافي از پستان ديگر و پستاني كه تنها توده خارج شده (لامپكتومي ) نياز است . خانمهايي كه تاموكسي فن مصرف ميكنند معاينه ساليانه لگن لازم دارند زيرا امكان كانسر رحم در اين خانمها مختصر افزايش ميابد .

( انجمن سرطان آمريكا توصيه كرده تمامي خانمهاي بالاتر از 18 سال ساليانه معاينه لگن شوند ، چه كانسر پستان داشته باشند يا كانسر پستان نداشته باشند ) . و همينطور هر گونه خونريزي غير طبيعي واژينال را بايد سريعا به پزشك اطلاع دهند . هر چند خون ريزي زياد و يا نامنظمي در خونريزي ماهیانه اكثرا علت غير بد خيمي دارد ولي اين علامت مي تواند اولين علامت بدخيمي باشد به اين علت بايد سريعا اطلاع داده شود.

بررسی دستگاه گوارش و تخمدان نیز از اهداف معاینات دوره ای است. زیرا همزمانی کانسرهای این مناطق با کانسر پستان شایع است.
تستهاي ديگر مانند آزمايش تومور ماركر ، كنترول تستها عملي كبدي ، اسكن استخوان ، و گرافي قفسه صدري وسی تی اسکن را قالبا توصيه نمي كنند مگر اينكه علامت باليني پيدا شود و يا در معاينه نكته خاصي پيدا شود اين تستها را از طرفي ممكن است براي پيگيري درمانهاي تحقيقاتي به كار برند .

اگر معاينات و يا تستهاي اوليه احتمال عود را مطرح كند توصيه ميشود ، گرافي قفسه صدري ، سي تي اسكن ،اسكن استخوان و بيوپسي از محل مشكوك در صورت امكان به عمل آيد . بر مبناي محل عود كانسر ، درمان ممكن است به صورت جراحي ، اشعه درماني ، هورون درماني ، يا شيمي درماني توصیه شود.

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 2:21  توسط رضا  | 

لمفادم

 لمفادم یا ورم دست به دلیل تجمع مایع لمف در دست سمت عمل می باشد. هر گونه درمانی كه سبب تراشیدن وخارج کردن غدد لمفاوی زیر بغل شود و یا اشعه درمانی به زیر بغل میتواند ریسك یا احتمال بروز لمفادم را زیاد كند،زیرا تخلیه نرمال عروق دست را دچار اختلال میكند و این امر سبب تجمع مایع در دست میشود . پیش بینی اینكه چه كسی لمفادم پیدا میكند و چه كسی پیدا نمی كند مشکل و گاها غیر ممکن است.

لمفادم ممكن است بلافاصله بعدازجراحی پیش آیدویاممكن است ماهها یا حتی سالها بعدازجراحی ایجاد گردد.ریسك بروز لمفادم درتمام طول عمربیماربعدازدرمان باقی میماند.بامراقبتهایی می توان تاحدودی از بروزلمفادم پیشگیری كرد ، یا اگر ایجاد شود آنرا تحت كنترول نسبی نگه داشت .آزردگی و ضربه و زخم و عفونت در دست سمت جراحی شده می تواند سبب بروز لمف ادم شده و یا اگر وجود داشته آنرا تشدید كند .

اقدامات پیشگیری كننده و محافظتی زیر را پزشكان توصیه میكنند
از دست سمت جراحی نمونه گیری خون و تزریقات تا حد امكان انجام نشود.
بهداشت دست كاملا مراعات شود .
كنترول فشار خون از دست سمت جراحی نباشد

ناخن از انتها كرفته نشود و بلند هم نباشد
ورزش ها سبك مفیدولی ورزشهای سنگین وبخصوص كششی سبب تشدید لمفادم میشود .
از تراشیدن موهای زیر بغل جلوگیری کرده و بهداشت زیر بغل رعلیت شود.

علایم شروع لمفادم : احساس فشار، سفتی وسنگینی در بازو و دست سمت جراحی پستان است . هر گونه تورم ، سفتی ، یا آزردگی در بازو و دست را باید به پرستار یا پزشك اطلاع دهید .
20 ـ 30% موارد جراحی پستان در طول زمان منجر به لمفادم خواهد شد .در صورت جراحی وسیع زیر بغل و اشعه درمانی احتمال بروز لمفادم بیشتر میشود .
پس از بروز لمفادم متاسفانه درمان مناسب برای برطرف كردن آن وجود ندارد . ولی در هر حال بیمار باید اطمینان داشته باشد كه در تعداد خیلی كمی از بیماران با لمف ادم احتمال عود وجود دارد
+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 2:20  توسط رضا  | 

امكان حامله شدن دربیماران بهبودیافته از كانسر سینه

به دلیل رابطه ثابت شده بین سطح استروژن و رشد سلولهای كانسر پستان ، اغلب پزشكان توصیه به عدم حاملگی بعد از بهبودی از كانسر پستان دارند . هرچند ، تقریبا تمامی بررسی ها نشان داده كه حاملگی احتمال عود كانسر پستان را در بیمارانی كه درمان شده اند بالاتر نبرده است . لذا بهتر است به طور كامل این احتمال به القوه را برای بیمار توضیح داد .

درمان جایگزینی با هورمومن در بیماران بهبود یافته از كانسر پستان ( Hormon Replacement Therapy =HRT )
بیماران با کاسنر پستان که بعد از شیمی درمانی یائسه شده اند یا از قبل از شیمی درمانی یائسه بوده اند دچار علایمی مانند گر گرفتگی تعریق و سوزش کف دست وپا می شوند.بعضی از بیماران بعد از کموتراپی ممکن است بعد از درمان دچار یائسگی دایمی یا موقت شوند .
درافراد بدون کانسر پستان از داروهای هورمونی جهت درمان این علایم استفاده می شود .

مانند حاملگی ، میدانیم كه رابطه شناخته شده بین رشد سلولهای كانسر پستان و استروژن وجود دارد و به این دلیل اكثر پزشكان وبیماران از مصرف درمانهای هورمونی در كانسر پستان بیمناك هستند. اثر HRT یا همان درمان هورمونی درطول عمر و عود هنوز به روشنی به اثبات نرسیده ، و حتی بعضی از متخصصان مقالاتی را برضد آن انتشار داده اند . بعضی از متخصصان كانسر پستان اعتقاد دارند كه نباید به این بیماران HRT داد .

بعضی دیگر اعتقاد دارند كه باید مسائل بالینی دیگر بیمار مانند مرحله بیماری، طول مدت خاموشی بیماری و شدت علایم یائسگی ، و ریسك ایجاد بعضی از بیماریها مانند بیماری قلبی و سكته مغزی كه با درمان هورمنی HRT احتمال آن كمتر میشود را در نظر گرفت . در هر حال ، هنوز اطلاعات كافی در مورد این تركیبات و ایمن بودن آنها در بهبود یافتگان كانسر پستان وجود ندارد . 

فاكتورهای خطر ساز :
بررسی هاجهت روشن كردن فاكتورهائی كه تغییرآن عادتها احتمال كانسر را كمتر میكند ادامه دارد . بررسی ها آینده بدنبال روشن كردن نقش ورزش ، كاهش یا ا فزایش وزن و نقش تغذیه روی احتمال كانسر میباشد . بررسی ها روی تستها ژنتیك برای دو ماده به نام BRCA1 و BRCA2به سرعت در جریان است . در کل عوامل زیر رابطه احتمالی قوی با ریسک کانسر پستان دارد.

ـ سابقه فامیلی بخصوص در بیش از یکنفر از بستگان درجه اول
ـ چاقی
ـ تحرک کم بخصوص در کودکی
ـ مصرف غذا های با چربی بالا

ـ عدم حاملگی
ـ بارداری بعد از سن 30 سالگی

ـ شروع عادت ماهیانه زودرس یا یائسگی دیررس

پیشگیری با داروی شیمیایی Chemoprevention :
بررسی های اخیر كه هنوز در حال اجرا است مشخص كرده تعدیل كننده های گیرنده های استروژنی اختصاصی selective strogen receptot modulatord(SERMs) ممكن ا ست ریسك كانسر پستان را در بعضی از بیماران با ریسك فاكتور های مشخص كم كنند . 

تحقیقات بیشتر روی تاموكسی فن ( كه در درمان كانسر پستان هم به كار می رود ) و داروی جدیدتر به نام رالوكسی فن raloxifene جهت جلوگیری از ایجاد كانسر پستان در دست اجرا است .

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 2:16  توسط رضا  | 

مسائل روحی بعد از كانسر پستان

 توجه به مسائل درمانی و آزمایشات پاراكلنیك نباید ما را از مسائل روحی و روانی و شخصیتی ناشی از درمان كانسر پستان قافل كند .

تصویر بدن :
انتخاب نوع درمان به مسایل مختلفی از جمله به سن ، توجه او به بدن خودش و آرزوها وتمایلات و ترسهای و محل اودر زندگی از نظر اجتماعی و خانوادگی دارد . برای مثال خیلی از خانمها جراحی با حفظ پستان و اشعه درمانی را تنها برای مسائل زیبائی و حفظ تصویر مناسبی از بدن خود انتخاب می كنند . از طرف دیگر بعضی از بیماران تمایل به خارج كردن پستان و منطقه درگیر دارند و بیشتر از زیبایی و تصویر بدنی مناسب به عوارض اشعه درمانی فكر میكنند .

مسایل دیگری كه مورد توجه خانمها است شامل ریزش موی ناشی از شیمی درمانی ، و تغییرات پوستی در محل اشعه درمانی است . علاوه بر اینها بیمار ممكن است بیشتر به نتایج درمانی خود توجه داشته باشند . تمام اینها بستگی دارد كه بیمار چگونه به بیماری خود نگاه كند ودر مورد ظاهر خودش چگونه فكر كند و چه احساسی در مورد درمان خود داشته باشد .

مسائل جنسی :
توجه به مسائل جنسی برای خانمهای با كانسر پستان اغلب بسیار نگران كننده می باشد .چندین مسئله خانم را درمعرض ریسك بالاتر مسائل جنسی بعد از كانسر پستان قرار میدهد . بعضی از درمانهای كانسر پسنان مانند شیمی درمانی ، میتواند سطح هورمونهای بیمار را تغییر داده روی تمایلات جنسی و پاسخهای آن موثر باشد .وازطرفی تشخیص كانسر پستان در سنین 20 - 30 سالگی مشكلات انتخاب همسر به دنیال دارد.

توجه به همسر نیز مهم است زیرا درگیری همسرخبر درد ناكی برای او است . همسر را باید توجه داد كه محبت خود را به صورت فیزیكی و روحی بخصوص بعد از جراحی ابراز دارد .این توجه میتواند به خانم كمك كند راحتر با شرایط جدید سازگار شود ، خود را ببیند و لمس كند و از دیگران بخصوص همسرش كمك بخواهد.بهتراست هر چه زودتر بعد از جراحی(زمانی كه امكان آن باشد) احساسات ، نیازها و خواستها را برآورده سازند.

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 2:15  توسط رضا  | 

امكان حامله شدن دربیماران بهبودیافته از كانسر سینه

به دلیل رابطه ثابت شده بین سطح استروژن و رشد سلولهای كانسر پستان ، اغلب پزشكان توصیه به عدم حاملگی بعد از بهبودی از كانسر پستان دارند . هرچند ، تقریبا تمامی بررسی ها نشان داده كه حاملگی احتمال عود كانسر پستان را در بیمارانی كه درمان شده اند بالاتر نبرده است . لذا بهتر است به طور كامل این احتمال به القوه را برای بیمار توضیح داد .

درمان جایگزینی با هورمومن در بیماران بهبود یافته از كانسر پستان ( Hormon Replacement Therapy =HRT )
بیماران با کاسنر پستان که بعد از شیمی درمانی یائسه شده اند یا از قبل از شیمی درمانی یائسه بوده اند دچار علایمی مانند گر گرفتگی تعریق و سوزش کف دست وپا می شوند.بعضی از بیماران بعد از کموتراپی ممکن است بعد از درمان دچار یائسگی دایمی یا موقت شوند .
درافراد بدون کانسر پستان از داروهای هورمونی جهت درمان این علایم استفاده می شود .

مانند حاملگی ، میدانیم كه رابطه شناخته شده بین رشد سلولهای كانسر پستان و استروژن وجود دارد و به این دلیل اكثر پزشكان وبیماران از مصرف درمانهای هورمونی در كانسر پستان بیمناك هستند. اثر HRT یا همان درمان هورمونی درطول عمر و عود هنوز به روشنی به اثبات نرسیده ، و حتی بعضی از متخصصان مقالاتی را برضد آن انتشار داده اند . بعضی از متخصصان كانسر پستان اعتقاد دارند كه نباید به این بیماران HRT داد .

بعضی دیگر اعتقاد دارند كه باید مسائل بالینی دیگر بیمار مانند مرحله بیماری، طول مدت خاموشی بیماری و شدت علایم یائسگی ، و ریسك ایجاد بعضی از بیماریها مانند بیماری قلبی و سكته مغزی كه با درمان هورمنی HRT احتمال آن كمتر میشود را در نظر گرفت . در هر حال ، هنوز اطلاعات كافی در مورد این تركیبات و ایمن بودن آنها در بهبود یافتگان كانسر پستان وجود ندارد . 

فاكتورهای خطر ساز :
بررسی هاجهت روشن كردن فاكتورهائی كه تغییرآن عادتها احتمال كانسر را كمتر میكند ادامه دارد . بررسی ها آینده بدنبال روشن كردن نقش ورزش ، كاهش یا ا فزایش وزن و نقش تغذیه روی احتمال كانسر میباشد . بررسی ها روی تستها ژنتیك برای دو ماده به نام BRCA1 و BRCA2به سرعت در جریان است . در کل عوامل زیر رابطه احتمالی قوی با ریسک کانسر پستان دارد.

ـ سابقه فامیلی بخصوص در بیش از یکنفر از بستگان درجه اول
ـ چاقی
ـ تحرک کم بخصوص در کودکی
ـ مصرف غذا های با چربی بالا

ـ عدم حاملگی
ـ بارداری بعد از سن 30 سالگی

ـ شروع عادت ماهیانه زودرس یا یائسگی دیررس

پیشگیری با داروی شیمیایی Chemoprevention :
بررسی های اخیر كه هنوز در حال اجرا است مشخص كرده تعدیل كننده های گیرنده های استروژنی اختصاصی selective strogen receptot modulatord(SERMs) ممكن ا ست ریسك كانسر پستان را در بعضی از بیماران با ریسك فاكتور های مشخص كم كنند . 

تحقیقات بیشتر روی تاموكسی فن ( كه در درمان كانسر پستان هم به كار می رود ) و داروی جدیدتر به نام رالوكسی فن raloxifene جهت جلوگیری از ایجاد كانسر پستان در دست اجرا است .

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اردیبهشت 1390ساعت 2:13  توسط رضا  | 

مطالب قدیمی‌تر